Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/22243 K.2013/9546

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, grafiker tasarımcı olarak 05.04.2006-19.02.2010 tarihleri arasında net 1.000,00 TL ücret ile çalıştığını haftanın altı günü 08:30-18:30 aras ıçalışma yaptığını çalışmaların 22:00'ye kadar uzadığını fazla çalışma ücrtelerinin ödenmemesi, sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden ödenmesi, raporlu olduğu günlerin Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmemesi sebebi ile Sosyal Güvenlik Kurumundan ücret alamadığından iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının hamileliği ile birlikte işini sürekli aksattığını ve sürekli rapor kullandığını, yapması gereken işlerin diğer arkadaşları tarafından yapıldığını ve bu nedenle de masasının kullandırıldığını, davacının işyerinde tek grafik tasarımcısı olduğunu ve işyerinin de bir tanıtım ajansı olduğunu ve işin temel unsurlarından birinin de grafik tasarımı olduğunu, vizite kağıdı vermek gibi durumu sözkonusu olmadığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 47. maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun’un 2. maddesinde ise resmi ve dini bayram günleriyle 1 Ocak ve 1 Mayıs günlerinin genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda grfiker–tasarımcı olarak çalışan davacı ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia etmiştir. Davacı tanığı dini ve milli bayramlarda çalışılmadığını, davalı tanıklarından biri dini bayramlarda çalışılmadığını mili bayram–genel tatillerde çalışma olduğunu ancak mesainin ödendiğini, diğeri ise dini bayramlarda ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olmadığını beyan etmiştir. Sözkonusu iddialar yönünden bilgilerine başvurulan taraf tanık beyanları çelişkilidir. Alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibar edilerek genel tatil alacağı hesaplanmış ise de mahkemece taraf tanıkları beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ulusal bayram ve genel tatil alacağının kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

Sonuç: