Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/22660 K.2013/15836

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde çalışmakta iken muvafakati alınmadan 28.02.2010 tarihinde işverenin verdiği ücretsiz izin yazısı ile çalışmasının durdurulduğunu, 01.03.2010 tarihinden itibaren ekonomik nedenlerle süresiz ve ücretsiz izinli olduğunun bildirildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/III maddesine göre süresi belli olmayan ücretsiz izni kabul zorunluluğu bulunmadığını, bu sebeple iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yol ve yemek ücreti, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, resmi tatil ve pazar çalışma ücreti ile noter ihtarname masrafının davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda kısmen artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davalı işyerinin ihale alarak çalışan iş yeri olduğunu, ücretsiz iznin ihale alınamadığı zamanlarda verildiğini, bunun işyeri şartı olduğunu, iş sözleşmesinin, davacının işyerini terk etmesi sebebiyle feshedildiğini, tüm izin haklarını kullandığını, fazla çalışmasının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretsiz izni kabul zorunluluğu bulunmadığı, iş sözleşmesinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin işverence ıspatlanamadığı, yıllık izinlerin kullanıldığına dair yemin teklif edilemeyeceğinden, izinlerin kullanıldığının veya ücretinin ödendiğinin işverence yazılı belgelerle ıspatlanamadığı, fazla çalışma yaptığı, milli bayramlarda çalıştığı, ücret ve yol-yemek alacağını olduğu, ihtarname masrafının ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davalının 10.06.2011 tarihli duruşmada, davacının yıllık izinlerini tam olarak kullanıp kullanmadığı hususunda yemin teklifinde bulunduğu, davacı vekilinin, ücretli izin kullanılması hususunda yemin teklifi yapılamacağı, yıllık izinlerin kullandırıldığı konusunda ispatın belgeye bağlı olduğu gerekçesiyle yemin teklifini kabul etmediği anlaşılmış olup, yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü kendisine ait olan işverenin, yıllık izinlerin kullandırıldığı konusunda işçiye yemin teklif edebileceği dikkate alınmadan, yıllık izinlerin kullandırıldığının,

davacının imzasını taşıyan yıllık izin defteri yahut başkaca yazılı belge ile işverence ıspat edilmesi gerektiği, bu konuda yemin teklif edilemeyeceği gerekçesiyle talebin kabulüne karar verilmiş ise de, davalı işverenin yemin teklif etme hakkının bulunduğu, işçinin teklif edilen yemini yanlış gerekçe ile kabul etmeyerek, yıllık izinleri kullandığını kabul ettiği, buna göre, yıllık izin ücreti talebinin reddi gerektiği düşünülmeden, hatalı yorum ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.