Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/23015 K.2013/12155

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15.05.2009 tarihinde ücretsiz izne çıkartılmak sureti ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, ücretsiz izinden sonra tekrar işe çağrıldığını, sonrasında da tekrar ücretsiz izne çıkartıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 26.03.2009 tarihinde kısa çalışma ödeneği başvurusunda bulunduklarını, 17.06.2009 tarihinde talebin kabul edildiğini ve davacının da aralarında bulunduğu kişilerin ücretsiz izne gönderildiklerini, 31.10.2009 tarihinde süresi biten kısa çalışma ödeneğinin 16.05.2010 tarihine kadar uzatıldığını, işçilere işe başlamaları için ihtar gönderildiğini, davacının da ihtar üzerine işe başlaması gerektiğini, ancak başlamadığını, bunun üzerine davacının iş sözleşmesi hemen feshedilmeyip yıllık izninin devreye sokulduğunu, yıllık izni bittikten sonra işbaşı yapması gereken davacının işe gelmeyerek devamsızlık yaptığını ve bu nedenle iş sözleşmesinin disiplin kurulu kararı ile feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kısa çalışma ödeneğinden yararlandığı, bu nedenle sözleşmenin 15.05.2009 tarihinde sona ermediği, devam ettiği, dolayısıyla sözleşmenin son ödeme tarihi olan Mayıs 2010 tarihine kadar devam ettiği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Kısa çalışma uygulaması genel ekonomik, sektörel, bölgesel kriz veya zorlayıcı sebeplerle işyerindeki haftalık çalışma sürelerinin geçici olarak en az üçte bir oranında azaltılması veya süreklilik koşulu aranmaksızın işyerinde faaliyetin tamamen veya kısmen en az dört hafta süreyle durdurulması hallerinde, işyerinde üç ayı aşmamak üzere (Bakanlar Kurulu kararı ile 6 aya kadar uzatılabilir.) sigortalılara çalışamadıkları dönem için gelir desteği sağlayan bir uygulamadır.

Dosya içeriğine göre; davalı işverence 16.03.2009 tarihinde kısa çalışma ödeneği için başvuruda bulunulduğu, 17.06.2009 tarihinde talebin kabul edildiği, davacının ise 15.05.2009 tarihinde kısa çalışma ödeneğinden yararlanmak üzere ücretsiz izne gönderildiği, kısa çalışma ödeneğinin 15.05.2010 tarihine kadar uzatıldığı, uzatma yazısının işyerinde ilanen tebliğ edildiği, ancak o sırada davacının işyerinde çalışmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı işveren kısa çalışma ödeneği sona erdikten sonra davacının işe davet edildiğini, ancak işe başlamadığını, bunun üzerine kullanmadığı yıllık izinlerinin devreye sokulduğunu, bunlar da bitince devamsızlık nedeni ile iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini savunmaktadır.

Dosyadaki yıllık izin talep formlarının incelenmesinde, kısa çalışma ödeneği sona erdikten sonra davacının yıllık izin talebinde bulunmadığı, işverence tek taraflı olarak yıllık izin kullandırıldığı sonucuna ulaşılmaktadır. Davacıya ücretli izin verildiği dönemde ücret ödenip ödenmediği dosya kapsamında denetlenememektedir.

Mahkemece, ücretli izinde olunan dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği araştırılmalı, eğer ödenmemişse işverenin tek taraflı ücretsiz izin uygulaması fesih mahiyetinde olduğundan davacının kıdem ve ihbar tazminatı hüküm altına alınmalıdır.

Davacıya bu dönemde ücret ödenmişse, ne kadar süre için ücretli izne çıkartıldığı belirlenmeli, süre sonunda davacının işyerine gelip gelmediği ve işverence kendisine iş verilip verilmediği, o tarihte işyerinin açık olup olmadığı, davacının çalışabileceği bir işyeri bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.