Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/24368 K.2013/16641

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili davacının 2007-31.10.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde operasyon teknik destek elemanı olarak çalıştığını, asgari geçim indirimi dahil 769,00 TL ücret ve 165,00 TL yemek parası aldığını, günlük 12-13 saat çalıştığını, ayda iki Cumartesi yedi saat çalıştığını, yaptığı fazla çalışmaların karşılığının ödenmediğini, iş sözleşmesini, fazla çalışma ücretleri ödenmediğinden haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının fazla mesai yapmadığını, mesainin kanuni sınırlar içinde olduğunu, haftasonları çalışmadığını, hizmet sözleşmesinde işverence gerekli görüldüğünde kanuni sınırlar içinde fazla mesai yapmayı kabul ettiğini, fazla mesai ücretinin asıl ücretin içinde olduğunu, davacının başka bir işte çalışmaya başladığı için bu şekilde haksız fesihte bulunduğunu, yemek parasının kanuni ve sözleşmeden kaynaklanan bir hak olmayıp işverence yapılan ekstra bir ödeme olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesini fazla mesai ücretleri ödenmediğinden haklı nedenle feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı ve fazla çalışma ücreti alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı,buna bağlı olarak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususları taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Somut olayda, mahkemece, davacı tanıklarının beyanlarına göre, davacının haftalık toplam beş saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinde, fazla çalışma ücretinin ücretin içinde olduğunun belirtildiği ortadadır. Bu durumda yıllık 270 saatin tesbit edilen yıllık fazla çalışma süresinden düşülerek, kalan varsa feshin işçi tarafından haklı nedenle yapılıp yapılmadığına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.