Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/25575 K.2012/26849

Davacı ... ile davalı ... arasındaki dava hakkında Bakırköy 4. İş Mahkemesinden verilen 02.09.2010 günlü ve 2009/634 esas, 2010/639 sayılı kararın, Dairemizin 16.02.2012 günlü ve 2001/9171 esas, 2012/1949 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, feshin geçerli nedenle yapıldığına dair dayanak yapılan bozma nedenlerinin dosya içeriği ile uyuşmadığı anlaşılmakla; maddi hataya dayanan Dairemizin yukarıda belirtilen kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya yeniden ele alınıp gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, kabin memuru olan davacının hizmetinden verim alınmadığı, bir çok defa uyarı ve idari ceza aldığı halde düzelme olmadığı, disiplin bozucu davranışlarda bulunarak çok sık rapor alarak işi aksattığı nedenleriyle iş sözleşmesinin geçerli nedenlerle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının disiplinsiz davranışlarının işverence somut delillerle ispatlanmadığı, davacının rahatsızlığı nedeniyle doktor istirahat raporları sonucu işe gelmediği, bu durumda devamsızlığından söz edilemeyeceği, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının davalıya ait işyerinde 15.7.2006-24.06.2009 tarihleri arasında kabin memuru olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 24.06.2009 tarihli fesih bildirimi ile, davacının disiplinsiz davranışları, sık sık rapor alması ve devamsızlık yapması nedenleriyle İcra Komitesi kararına dayanılarak 4857 sayılı Kanun'un 17.-18. ve 19. maddelerince tazminatları ödenerek feshedildiği, davacının 2006 yılında görevinde daha dikkatli olması istenerek uyarıldığı, uyarı yazısında somut bir olaydan bahsedilmediği, 2007 yılında, seferde yaşanan olay nedeniyle son kez uyarılarak idari tedbir uygulanacağının belirtildiği,

22.12.2007 tarihinde, CCM Rev.8'i zamanında yaptırmadığı ve eksik CCM ile uçuşa gittiği nedeniyle uyarı cezası aldığı, 18.03.2008 tarihinde, Ağustos ayında yaptığı devamsızlıklar nedeniyle bir günlük ücret kesimi cezası verildiği, 14.11.2008 tarihli seferde pasaportunun yanında bulunmaması ve landing kartınında geçerlilik süresinin uygun olmaması nedeniyle görevini yerine getiremediği nedeniyle kınama cezası verildiği, 19.12.2008 tarihinde, Kasım 2008 tarihinde gerekçesiz olarak yaptığı aksaklıklar nedeniyle iki gün ücret kesim cezası verildiği, 23.02.2009 tarihinde, 2008 yılı performansı incelendiğinde sağlık durumuna dikkat etmediği,

sık aralıklarla otuziki gün rapor aldığı nedeniyle uyarma cezası verildiği, 01.04.2009 tarihinde, 2009 yılı ocak ve şubat aylarında görevine gelmeyerek işleri aksattığı, duyuruları takip etmeyerek gelmediği günlere ilişkin sağlık raporlarını ilgili üniteye geç verdiği, bunu alışkanlık haline getirdiği nedenleriyle 2 günlük ücret kesim cezası verildiği, 2008 yılında otuz altı gün rapor aldığı, 2009 Ocak Şubat aylarında da onaltı gün rapor aldığı nedenleriyle kınama cezası verildiği, 18.05.2009 tarihinde, 2006 yılında görevine gerekli dikkat ve özeni göstermediği, uyarı cezası aldığı,

CCM Rev.8'i zamanında yaptırmadığı ve eksik CCM ile uçuşa gittiği nedeniyle uyarı cezası aldığı, Ağustos 2008 tarihinde devam durumu nedeniyle bir günlük ücret keim cezası aldığı, 14.11.2008 tarihli seferde pasaportunun yanında bulunmaması ve landing kartınında geçerlilik süreinin uygun olmaması nedeniyle görevini yerine getiremediği, bu nedenle Kınama cezası aldığı, kasım 2008 tarihinde gerekçesiz olarak yaptığı aksaklıklar nedeniyle 2 gün ücret kesim cezası aldığı, 2008 yılı performansının incelenmesinde sağlık durumuna dikkat etmediği, sık aralıklarla otuziki gün rapor aldığı nedeniyle uyarı cezası aldığı,

2007 yılında otuziki gün, 2008 yılında yirmibir gün, 2009 yılında otuzaltı gün olmak üzere toplam seksendokuz gün rapor kullanarak işlerin aksamasına, işgücü planlamasının olumsuz etkilenmesine neden olduğu belirtilerek davacıdan savumasının alındığı, 2009 yılında otuzaltı gün, 2008 yılında yirmibir gün, 2007 yılında otuziki gün rapor aldığı, raporların genelde iki günlük olduğu, enterit, lomborjin, gasrtoenteti, sinizüt, soğuk algınlığı, nezle ve benzeri nedenlerle alındığı, 3-4 adette beyin cerrahi bölümünden verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacıya verilen uyarı, kınama ve ücret kesim cezaları ile 2009 yılında 36 gün, 2008 yılında 21 gün, 2007 yılında 32 gün alınan raporlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının bu olumsuz davranışlarının ve raporlu sürelerin, işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlar niteliğinde olduğu, işyerinde olumsuzluklara yol açarak işyeri düzenini bozduğu, dolayısıyla geçerli nedenle fesih şartlarını oluşturduğu düşünülmeden davanın reddi yerine kabulüne dair yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.