Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/26276 K.2012/25870

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin bölge müdürü tarafından bir defa maliyet fayda dengesi açısından verimsiz olması nedeniyle açıklama talep ettiğini, müvekkiline yıllık harcama bütçesinin verildiğini, limit üstünde harcamaların davalı firma tarafından ödenmediğini, müvekkilinin aylık 7.000,00 TL kazanan biri olduğunu küçük bir menfaat için hırsızlık yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, müvekkilinin harcamalarının fahiş olmadığının, diğer çalışanlarla kıyaslandığında aynı miktarlarda harcama yaptığını, müvekkilinden daha fazla harcama yapan kişilerin davalı işyerinde çalışmaya devam ettiklerini,

bölge müdürü tarafından davacıyla birlikte bazı çalışanların kişi başı yemek maliyetlerinin yüksekliği nedeniyle uyarı mailleri aldığını, davacı dışında bu kişilerin iş sözleşmelerinin feshedilmediğini bu nedenlerle işe iade kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının müvekkili şirkette 26.04.2008 tarihinde satış ve tanıtım sorumlusu olarak çalışmaya başladığını, davacının görev alanındaki bir hekimin gerçeğe aykırı fatura temin edildiği yönünde iddiada bulunduğunu, bunun üzerine yapılan ilk incelemede davacının 39 defa lokantadan hizmet aldığı harcamaların miktar yönünden şüpheli olduğunun ön araştırmada tespit edildiğini, bunun üzerine davacının savunmasının istendiğini, bu soruşturma kapsamında davacının 10 adet yemek masrafı faturasını onaylamak için bölge müdürüne sunduğunu,

bölge müdürü tarafından 1 adet faturanın onaylandığını ve bu onay formuna kişi başı limitlerin fazla olduğu konusunda dikkatinizi çekmek isterim diye not düşüldüğünü, konuyu araştıran şirket yetkililerinin söz konusu lokantaların fiyat listelerinde araştırma yaptıklarını, davacının restarurant fiyatları ile bildirdikleri masraf arasında tutarsızlıklar olduğunun tespit edildiğini,

davacının kişi başı harcama limitleri altında masraf yaptığını ama ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davrandığını tüm bu nedenlerle davacıya duyulan güven kaybolduğundan feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddi karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre feshin haksız olduğunu kanaati ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekilince temyiz etmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde, "Ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller ve benzerleri: a)İş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin esaslı noktalarından biri için gerekli vasıflar veya şartlar kendisinde bulunmadığı halde bunların kendisinde bulunduğunu ileri sürerek, yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler veya sözler söyleyerek işçinin işvereni yanıltması. b)İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi veya davranışlarda bulunması,

yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnadlarda bulunması. c)İşçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması. d)İşçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması veya 84 üncü maddeye aykırı hareket etmesi. e)İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması. f)İşçinin, işyerinde,

yedi günden fazla hapisle cezalandırılan ve cezası ertelenmeyen bir suç işlemesi. g)İşçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü, yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi. h)İşçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi. ı)İşçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi,

işyerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya ve maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratması." hallerinde iş sözleşmelerinin işverence haklı nedene dayalı olarak feshedilebileceği düzenlenmiştir.

Dosya içeriğinden davacının 26.04.2008 tarihinden itibaren davalı işyerinde satış ve tanıtım sorumlusu olarak çalıştığı ve iş sözleşmesinin 26.09.2011 tarihli bildirim ile usulsüz harcamalar nedeniyle kendisine duyulan güven kaybolduğundan 4857 sayılı Kanun'un 25/2 maddesi uyarınca feshedildiğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda işyeri yönetimine isimsiz ve tarihsiz yapılan ihbarda, usulsüz fatura düzenlendiği, yemek yenildiği gösterilen yerlerin kimsenin gitmeyeceği yerler olduğu, kredi kartlarının bu lokantalara bırakılarak o saatlerde çekim yapıldığı ve ücretlerininde etik dışı işlerde kullanıldığını bildirdiği bunun üzerine yapılan incelemede davacının bu lokantalardan çok defa hizmet aldığı, işverence aynı lokantalara gönderdiği elemanı ile yaptığı incelemede aldıkları yemek ücretlerinin fatura edilenlerden daha düşük belirlendiği,

bu soruşturmadan sonra bölge müdürü tarafından davacıya lokantasını değiştirmesini isteyen uyarıda bulunulduğu anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamına göre davacının usulsüz harcamalar yaptığı sabittir. Davacının eyleminin ağırlığına göre iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığının kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.