Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/26571 K.2013/21197

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde 01.12.1998 tarihinden 30.06.2000 tarihine kadar 1017328 sicil numaralı işyerinde çalıştığını işyeri devri sureti ile bu tarihten itibaren aynı işverene ait Kaya İnşaat Tic. Turizm Ltd. Şti. ünvanlı işyerinde 18.10.2002 tarihine kadar çalıştığını ve yine işyeri devri sureti ile davalı şirkete ait 1037410 sicil numaralı işyerinde 27.04.2010 tarihine kadar çalıştığını müvekkilinin 27.04.2010 tarihinde iş sözleşmesinin hiç bir gerekçe gösterilmeksizin işveren tarafından feshedildiğini ancak alacaklarının ödenmediğini belirterek, kıdem ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının işyerinden 27.04.2010 tarihinde istifa etmek sureti ile ayrıldığını, ikinci kez davacının 07.05.2010 tarihinde yeni bir işyerine girişinin yapıldığını, davacının işyerinde 06.10.2000 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını aylık net ücretinin 725,00 TL olduğunu işyerinde ayrıca yol parası ödenmediğini ulaşımın servis ile sağlandığını, işyerinde yemek verildiğini, fazla çalışma yapılmadığını ve davacının hafta tatili, genel tatil ve ulusal bayram ile dini bayramlarda çalışmasının sözkonusu olmadığını, yıllık ücretli izin alacağının da bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı noktasında uyuşmazlık vardır.

Davacı işyerinde 01.02.1999 - 27.04.2010 tarihleri arasında bahçıvan olarak çalışmış olup, davacı vekili davacının aylık net 1.100,00 TL ücret aldığını iddia etmiştir. Davalı taraf imzalı bordrolara göre davacının aylık net 725.00 TL ücretle çalıştığını savunmuştur. Dosyaya sunulan bir kısım imzalı ücret bordrolarında brüt 1.012,71 TL ücret seviyesinden ücret tahakkuk ettirilmiştir. Yapılan emsal ücret araştırmasında TOLEYİS sendikası aylık net 1.200.00 - 1.400.00 TL arasında olduğu bildirilmiştir. Mahkemece tanık anlatımları da dikkate alınarak davacının aylık net 1.030.00 TL, aylık brüt 1.438,75 TL ücret seviyesinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulmuştur.

Davacının fesih tarihinde aylık brüt ücretin 760,50 TL olduğu, davacının asgari ücretten daha yüksek seviyeden tahakkuk ettirilen ücret bordrolarını ihtirazi kayıtsız imzalamış olmasına göre ücret bordrolarındaki ücretin davacının gerçek ücret seviyesini yansıttığının kabulü gerekir. Mahkemece dava konusu alacakların davacının ücret bordrosundaki ücret seviyesinden hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, yazılı şekilde tespit edilen ücret seviyesinden yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.