Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/26761 K.2013/21502

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı firmaya ait Çorlu ilçesindeki çeşitli şubelerde 2006 yılından 2011 yılı Eylül ayına kadar çalıştığını, davacının günde en az dokuz saat çalışmasına rağmen bordrolara yedibuçuk saat olarak yansıtıldığını, haftada en az iki defa toplam onüç saati bulan çalışmalarının yine aynı şekilde onbir saat yazıldığını, ara dinlenmelerini kullandırmadığını, haklarını isteyen davacıdan istifa dilekçesi istendiğini, istifa dilekçesi alındıktan sonra ibraname imzalatılmak istendiğini, ibranameyi imzalamayan davacının uzaklaştırıldığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile istifa ettiğini, fazla çalışma iddialarının gerçek dışı olduğunu, aylık yüzdoksanbeş saati aşacak şekilde çalışma yapılmadığını, davacının çalışma saatlerini belirleyen yönetici konumunda bulunduğunu, puantaj kayıtlarının ihtirazi kayıtsız olduğunu, davacının tüm alacaklarının banka yoluyla ödendiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından çalışma koşullarında düzensizlik sebepiyle haklı sebeple feshedildiği, davacının gerçekte istifa iradesi taşımadığı halde, tazminatlarını alabilmesi için imzalaması gerektiği düşüncesiyle istifa dilekçesi imzaladığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin kabulüne, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinin II. bendinde işçinin iş sözleşmesini haklı fesih halleri düzenlenmiştir.

Bu haller, a) İşveren iş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin esaslı noktalarından biri hakkında yanlış vasıflar veya şartlar göstermek yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler vermek veya sözler söylemek suretiyle işçiyi yanıltırsa, b) İşveren işçinin veya ailesi üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak şekilde sözler söyler, davranışlarda bulunursa veya işçiye cinsel tacizde bulunursa, c) İşveren işçiye veya ailesi üyelerinden birine karşı sataşmada bulunur veya gözdağı verirse, yahut işçiyi veya ailesi üyelerinden birini kanuna karşı davranışa özendirir, kışkırtır, sürükler,

yahut işçiye ve ailesi üyelerinden birine karşı hapsi gerektiren bir suç işlerse yahut işçi hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ağır isnad veya ithamlarda bulunursa, d) İşçinin diğer bir işçi veya üçüncü kişiler tarafından işyerinde cinsel tacize uğraması ve bu durumu işverene bildirmesine rağmen gerekli önlemler alınmazsa, e) İşveren tarafından işçinin ücreti kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmez veya ödenmezse, f) Ücretin parça başına veya iş tutarı üzerinden ödenmesi kararlaştırılıp da işveren tarafından işçiye yapabileceği sayı ve tutardan az iş verildiği hallerde,

aradaki ücret farkı zaman esasına göre ödenerek işçinin eksik aldığı ücret karşılanmazsa, yahut çalışma şartları uygulanmazsa, şeklinde sayılmıştır.

Somut olayda, dosyaya sunulan el yazılı, imzalı ve 09.09.2011 tarihli dilekçede davacının "09.09.2011 tarihinde kendi isteğimle görevimden ayrılıyorum. Gereğinin yapılmasını arz ederim." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür. Davacı işçi, dava dilekçesinde, haklarını almak için istifa dilekçesi istendiğini belirtmiş olup, yargılama sırasında da, fazla çalışma alacağı bulunduğunu ve çalışma koşullarında düzensizlik bulunduğunu ispat edememiştir. Bu durumda, davacı işçi iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ispatlayamadığından, kıdem tazminatı alacağı bakımından da davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.