Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/2712 K.2012/6653

Davacı vekili, müvekkilinin işe iade davasının kabul edildiğini, yasal sürede işverene başvurmasına rağmen işe başlatılmadığını ve bir kısım alacaklarının ödendiğini ancak taraflar arasında imzalanan TİP 1 sözleşmesinin 7. maddesi gereğince çalışanların ücretlerinin şirket performansı ve enflasyon oranı dikkate alınarak yeniden belirlenmesi gerekirken zam yapılmadığını, bu nedenle davacıya eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; fesih tarihine kadar doğmuş bulunan ücret – ikramiye farkı, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı farkı, boşta geçen dört aya ilişkin ücret farkı ve işe başlatmama tazminatı farkı alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin anılan maddesiyle ücret artışının işveren icra kurulunun yetkisine bırakıldığını, bu minvalde 2007 yılında %5,57 oranında ücret artışı yapıldığını, 2008 yılında artış yapılmadığını, davacının işe iadeden kaynaklanan haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz istekleri yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.

Davacının iş sözleşmesinin 7/3 maddesi ve davalı genelgesi ücretlere zam yapılmasının zorunlu olduğuna ilişkin emredici bir hüküm taşımamaktadır. Davalının 1. Tip sözleşme imzalayanların bir kısmına zam yapıp , bir kısmına zam yapmadığı da iddia ve ispat edilmiş değildir, böyle olunca eşit işlem borcuna aykırılık da söz konusu değildir.

Toplu İş Sözleşmesi üyesi işçilere zam yapılması davacı için emsal olamaz, davacı ancak, kendi iş sözleşmesi ve tabi bulunduğu yönetmelik yada skalada öngörülen zamları talep edebilir. Davacının talebi ise sadece iş sözleşmesi ve genelgeye göre, enflasyon ve şirketin karlılık oranına dayanan zam isteğine ilişkin olduğu gibi mahkemenin kabulü de aynı doğrultudadır.

Mahkemece davacının ilk fesih tarihinde almakta olduğu son ücrete göre feshi izleyen aylardaki ücretinin ve işe başlatmama tarihinde olması gereken ücretinin davalıdan sorularak getirtilmesi, buna göre bilirkişiye bu getirtilen rakamlara göre hesaplama yaptırılarak davacının sadece kıdem-ihbar tazminatı ve işe iade sonrası isteklerden dolayı bir fark alacağı varsa hüküm altına alınması, fesih tarihine kadar ücret ve ikramiye isteklerinin reddedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.