Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/27510 K.2013/24445

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı işveren tarafından ücretsiz izne çıkarılmak istendiğini, kabul etmemesi üzerine ... sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram-genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren, işyerinde çalışan tüm işçilerin ücretsiz izne ayrılmayı kabul etmelerine rağmen, davacının kabul etmediğini, ücretinin ödeneceğinin belirtilmesine rağmen, takip eden günler de işe gelmediğini, ihtarname ile çağrılmasına rağmen gelmemesi üzerine ... sözleşmesinin feshedildiğini, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile ./..

sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir.

Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti konusunda hesap yapılırken, dosyaya sunulan 2010 yılı 2-3-4-6-7 ve 8. ayları, Mayıs 2008, Eylül 2007, Ağustos 2007, Temmuz - Ağustos - Eylül 2006 ayları ücret bordrolarında fazla mesai tahakkuk ettirilmiş olduğu ve davacı işçi tarafından da ihtirazi kayıtsız imzalandığı, Şubat 2009-Eylül 2009 ayları arasında davacı asil tarafından imzalanmış ücret bordrosu ve bordrolarla uyumlu puantajlarda, bu dönemde ücretsiz izin-kısa çalışma uygulaması yapıldığı, eksik gün çalışıldığı,

aynca davacının Mayıs-Temmuz-Ağustos-Eylül 2009 aylarında dönem dönem raporlu olduğunun tespit edildiği belirtilerek bu aylar dışlanmak suretiyle fazla mesai alacağının tespit edildiği belirtilmiştir. Diğer yandan gerek davacı, gerekse davalı tanıkları fazla mesai ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini beyan etmişlerdir.

Dolayısı ile davalı işyerinde fazla mesai yapılan ayların ücret bordrolarına yansıtılarak ödendiği hususunun hem tanık beyanları, hem de yazılı belge ile ispat edilmesi karşısında davacının bunun dışında işyerinde fazla mesai yapıldığı hususunu ispat edemediği dikkate alındığında, fazla mesai ücretine ilişkin talebin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.