Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/2787 K.2012/18111

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde çalışırken sözleşmesinin davalı tarafından geçerli ve haklı bir sebep olmadan feshedildiğini, fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediğini bu sebeple feshin geçersizliğine, işe iadesine, tazminata, boşta kalınan süreye ilişkin ücrete ve diğer haklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin feshi öncesi savunmasının alındığını ve fesih bildiriminin yazılı olarak yapıldığını, davacının sorumlu olduğu bölgede Bölge Müdürü tarafından yapılan ziyarette bölgede altı araçlık yapı olduğu ve hiç bir zaman sekiz araç olmadığının tespit edildiği, bunun üzerine davacının raporlarının incelendiğini konu ile ilgili savunmasının alındığını ve davacının bu durumu kabul ettiğini, dolayısı ile gerçeğe aykırı rapor tanzim etmesi sebebiyle davacıya olan güvenin sarsıldığını belirterek haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, fesih sebebi olarak gösterilen hususun mahkemede vicdani kanı oluşturacak şekilde kesin biçimde kanıtlanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı, davacının davasında haklı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden Saha Satış Şefi olarak görev yapan davacının sorumlu olduğu bölgede altı araçlık yapılanma bulunmasına rağmen sekiz araçlık bir yapıya ilişkin raporlama yaptığı, Bölge Müdürü tarafından yapılan denetimde bu durumun tespit edildiği ve konu ile ilgili olarak yöneticileri yanıltması sebebiyle davacıdan savunması istendiği, davacının da savunmasında bu durumu kabul ederek yetkisi dışında inisiyatif kullandığını kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Davacının sorumluluğunda olan bölgedeki araç sayısını fazla göstermek suretiyle yöneticilerini yanılttığı, bu eyleminin işçi ile işveren arasında olması gereken güven ilişkisini zedelediği açıktır. Davacının söz konusu eylemi sebebiyle herhangi bir zarar meydana gelmediği savunulmuşsa da, davacı işçinin eylemi iş akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli sebebe dayanmaktadır.

Davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.