Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/28065 K.2012/28440

Dava

Davacı vekili, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiği belirterek davacı işçinin işe iadesine karara verilmesini talep etmiştir. Davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davalı işverence haklı ya da geçerli fesih sebebinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karara verilmiştir. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu anılan kararın 29.05.2012 tarih ve 2011/11526 esas - 2012/11663 karar sayılı ilam ile bozulmasına ve 4857 sayılı ... Kanunu'nun 20/3. maddesine göre davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin maddi hataya dayalı olarak karar verildiği iddiası üzerine dosyanın tekrar incelenmesi sonucu; davacı tanığı ...'ın davacıya baskı uygulanarak istifa dilekçesi alındığına dair ifadesi, davalı tanığı ...'nun davacıyı işverenin işten çıkarttığına ilişkin beyanı, işten ayrılma bildirgesinde çıkış sebebinin işverenin haklı sebep göstermeksizin ... sözleşmesini feshi olarak gösterilmesi ve özellikle benzer şekilde başka çalışanlardan da aynı içerikte alınan istifa dilekçelerine istinaden fesih işlemleri yapılması, bu bağlamda Dairemizin emsal mahiyetteki 2011/13086 ve 2011/13436 esas sayılı ilamları nazara alındığında;

feshin işveren feshi olduğu, işverence de haklı ya da geçerli bir fesih sebebi ortaya konamadığı değerlendirilmekle davacı tarafın maddi hataya dayalı olarak karar verildiğini ileri süren dilekçesindeki itirazları bu sebeple yerinde görülmüş ve Dairemizce verilen bozmaya dair hüküm ortadan kaldırılarak aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI