Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/28509 K.2013/25684

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili,müvekkilinin 01.01.2009-23.01.2011 tarihine kadar davalı işyerinde işletme müdürü olarak çalıştığını, yeni yönetim tarafından işlerine son verildiğini,davalı işyerinin işe başlama davetinin samimiyetten uzak olduğunu, müvekkilinin işine son verdikten bir hafta sonra yerine yeni personel alındığını, haftanın altı günü 09:00-18:30 saatleri arasında çalıştığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 03.02.2011 tarihinden itibaren işyerine gelmediğini, davacının ihtarı üzerine işe davet edildiğini ancak işe başlamadığını, davacının hergün fazla mesai yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,davacı tanıklarının davacının iddiasın doğrular nitelikte,yeni yönetimin davacı ile çalışmak istemediğini bu nedenle işten çıkartıldığını beyan ettiğini, davalı tarafın usulüne uygun devamsızlık tutanağı ibraz etmediğini,davacının ... sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, davacının yönetim kuruluna bağlı olduğunu, çalışma kurallarının bulunduğunu ve tek başına tüm mesaisini düzenleyebilecek konumda bir müdür olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği

ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı haftanın altı günü 09:00-18:30 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının hergün fazla mesai yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının haftanın altı günü 09:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı, buna göre haftalık üç saat fazla mesaisinin bulunduğunu belirtilerek hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanıklarından ... ... davacının haftanın altı günü 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını, diğer davacı tanığı ise davacının 08:30-09:00 gibi işe geldiğini saat 18:00 kadar çalıştığını beyan etmiştir. Davalı tanığı ise davacının hafta içi 09:00-18:00 saatleri arasında,cumartesi günleri 09:00-14:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davacının davalı apartman site yönetiminde işletme müdürü olarak çalıştığı sabittir.

Davacının yaptığı işin niteliği ve davalı tanık beyanına göre davacının fazla mesai yapmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu gerekçe ile fazla mesai alacağının reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne ilişkin karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.