Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/29021 K.2012/29998

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde dört yıldır çalışmakta olduğunu, işverenin işçi kısıtlamasına gidildiği gerekçesiyle davacının ... sözleşmesini 02.12.2011 tarihinde sözlü olarak sonlandırdığını, istifa belgesi imzalamadığı taktirde işten ayrılma bildirgesi, ücret ve tazminatlarının ödenmeyeceğinin söylendiğini belirterek, feshin haksız olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine, yargılama giderinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının umursamaz davranışları sebebiyle amiri tarafından sözlü olarak uyarılmasına rağmen davranışlarına devam etmesi, izin almadan mesai saatlerine uymaması, devamsızlık yapması sebebiyle ... sözleşmesinin 02.12.2011 tarihinde sonlandırıldığını, davacının dava açmakta kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı işverence feshin haklı ve geçerli sebebe dayandığı ispatlanamadığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygundur. Ancak 4857 sayılı ... Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup, söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal sebeple yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal sebebe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.