Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/29372 K.2013/20

Mahkemece verilen kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yapılan inceleme neticesinde feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle mahkemenin kararı Dairemizin 30.04.2010 tarih 2011/15666 esas, 2012/8318 sayılı kararı ile bozularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili 17.07.2012 tarihli dilekçesiyle emsal dosyalarda Dairemizce yapılan inceleme sonucu verilen kararlarda gösterilerek verilen bozma kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

Dairemizce, mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de, yeniden yapılan incelemede Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının maddi hataya dayandığı sonucuna varıldığından ortadan kaldırılmasına karar verildi. Dosya yeniden ele alınıp incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tüm dosya kapsamı ve 29.03.2010, 30.03.2010 tarihlerinde davacıya yapılan teklifler ve 01.04.2010 tarihli fesih bildirimi yeniden değerlendirildiğinde davalı banka tarafından davacının çalıştığı bölümün iş hacminde azalma olması sebebi ile organizasyon değişikliği yapıldığı, davacının çalıştığı bölümün yönetici kadrosunun kaldırılarak müdür yardımcılığı ünvanına düşürüldüğü, davacıya ücreti azaltılmadan müdür yardımcısı ünvanı ile aynı birimde veya şubede görev yapması teklifinde bulunulduğu, davacının bu teklifi kabul etmediği, davacının çalıştığı bölümde fesih sonrasında yönetici ünvanında personel görevlendirilmediği,

çalışan sayısının bu bölümde azaldığı, davalı banka tarafından feshin son çare olma ilkesine uyulduğu, Dairemizce daha önce yapılan temyiz incelemesinde sehven bozma kararı ile davanın kabulüne karar verildiği kanaatine varılmıştır.