Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/29390 K.2013/281

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

İş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan sendikal nedenle davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, feshin geçerli nedene dayandığını savunmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkeme, davacının görev yeri değişikliğini kabul etmemesi sebebiyle işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm Dairemiz tarafından “davacının gönderilmek istendiği işyerinin davalı şirkete ait olup olmadığı, davacının ücret ve diğer haklar itibariyle çalışma koşullarında değişiklik meydana gelip gelmediği yönünde gerekirse bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” belirtilerek, davanın esasına girilmek üzere karar bozulmuştur.

Bozma sonrası verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta işverence davacının görevlendirildiği yerin başka bir tüzelkişi işverene ait olduğu anlaşılmaktadır.

Davacıya teklif edilen yeni işyerinin başka bir işverene ait olması sebebiyle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 7. maddesinin uygulanması söz konusu olduğu anlaşılmaktadır. Anılan maddede, "İşveren, devir sırasında yazılı rızasını almak suretiyle bir işçiyi; holding bünyesi içinde veya aynı şirketler topluluğuna bağlı başka bir işyerinde veya yapmakta olduğu işe benzer işlerde çalıştırılması koşuluyla başka bir işverene iş görme edimini yerine getirmek üzere geçici olarak devrettiğinde geçici iş ilişkisi gerçekleşmiş olur." hükmü bulunmaktadır.

Davacının işvereni .... tarafından havalimanındaki işyerinden, başka bir adreste bulunan .... işverenliğine ait farklı bir işyerine gönderilmesi “aynı şirketler topluluğuna bağlı başka bir işyerinde” çalıştırma iradesi olup bunun gerçekleştirilebilmesi için devir esnasında işçinin

yazılı rızasının alınması gerektiği tartışmasızdır. Davacının da bu yönde bir muvafakati bulunmadığından davacının bu değişikliği kabul etmediği sonucuna ulaşılmaktadır. Sonuç itibariyla davacıya yapılan teklifin 4857 sayılı Kanun'un 7. maddesi kapsamında olduğu ve davacının da bunu kabul etmemesi üzerine işverence yapılan iş sözleşmesinin feshinin geçersiz olduğu anlaşılmakla mahkemece kurulan hüküm usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. Maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.