Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/29504 K.2013/28062

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, Antalya şubesinde mağaza sorumlusu olarak çalışmaktayken işveren yetkilisi tarafından yıllık izinde olduğu sırada telefonla aranarak iş sözleşmesinin feshedildiğinin bildirildiğini, oysa bel rahatsızlığı olan ve yıllık iznini kullanan işçiye 4 günlük yol izninin talep etmesine rağmen verilmediğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatları ile fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, yıllık izninin sonrasında iki istirahat raporu aldığını, ardından raporda çalışır göründüğü 15.11.2009 tarihinden itibaren işe gelmediğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında toplanan delil durumuna göre istekler hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur. Davacı, yıllık iznini kullandığını, ardından nükseden bel rahatsızlığı nedeniyle aldığı istirahat raporlarını işverene gönderdiğini, 4 günlük yol izni talep ettiğini ancak işverence kabul edilmeyerek işten çıkarıldığının telefonla bildirildiğini iddia etmiştir. Davalı ise işçinin rapor bitiminde işbaşı yapmaması nedeniyle iş sözleşmesinin haklı nedene dayanılarak feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içeriğine göre, davacının 11.10.2009 tarihinde yıllık izne ayrıldığı, izin bitiminde İstanbul’da aldığı 5-11.11.2009 ve 12-14.11.2009 arası istirahat raporlarını işverene gönderdiği uyuşmazlık dışıdır. Son raporda çalışabileceği tarih olarak 15.11.2009 belirlenmiş, işveren tarafından 15-16-17.11.2009 günleri gelmediğine ilişkin devamsızlık tutanakları tutulmuştur.

Davacı tarafından yıllık iznini şehir dışında geçiren işçiye istemde bulunması ve bu hususu belgelemesi koşulu ile işverence verileceği 4857 sayılı İş Kanunu’nun 56/son maddesinde düzenlenen 4 güne kadar olan yol iznini talep ettiği ispatlanamamıştır.

Mağaza müdürü olan, kıdemi ve yaptığı işin niteliğine göre, uygulanacak prosedürü bilmesi beklenen davacının, günümüz teknolojik imkanlarında elektronik posta, telgraf, faks gibi araçlarla işverenden yol izni talep etmesi gerekirdi. Oysa işçi bu yola başvurmamış, yıllık izninin bitiminde aldığı istirahat raporlarını işverene sunmakla yetinmiş, istirahat bitiminde ise işvereni durumundan haberdar etmemiştir. İşverence iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmaktadır.

İhbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Diğer bir uyuşmazlık konusunu teşkil eden fazla mesai ücreti hususunda ise, işveren tarafından sunulan puantaj kayıtlarının değerlendirilmemesi ve iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin ücrete dahil olduğu yolundaki düzenlemenin dikkate alınmaması da bir başka bozma nedeni sayılmıştır.

KARŞI OY

Yerel mahkeme kararının yöntem ve yasaya aykırı olduğu, mahkemece çalışma gün ve sürelerine ilişkin yeterli ve somut araştırma yapılmadığı, soyut ifadeler ile karar verilmesinin isabetli olmadığı farklı gerekçesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 05.12.2013