Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/29530 K.2013/820

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı taraf, davalı ... İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürlüğü bünyesinde 13.04.2012 tarihinde kadar çalıştığını ve davalı belediye tarafından 13.04.2012 tarihinde işyeri ile ilişiğinin kesildiğini, iş sözleşmesi sona erdirilirken ... Başkanlığının 06.03.2006 tarihli ve 12977083/RK sayılı yazısıyla 506 sayılı Kanuna göre emekli olabileceği bildirildiğinden ilişiğinin kesildiğinin bildirildiğini, davalı belediyenin yapmış olduğu feshin geçersiz sebeple yapılmış fesih olduğunu, davalı belediyenin feshin son çare olması ilkesine de aykırı hareket ettiğini, belirterek feshin geçersizliğine ve davacının asıl işverene işe iadesi ile davalı işverenin işe başlatmama durumuna ilişkin alacaklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı taraf, davacının iş sözleşmesinin dava dilekçesinde de belirtildiği gibi emekliliğe hak kazanmış olması sebebiyle ... hükümlerine göre feshedildiğini, davacının emekliliğe hak kazanmış olup iş sözleşmesinin bu sebeple fesih olunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıya gönderilen fesih ihbarında ...

Başkanlığının 11.12.2011 tarihli ve 18563288 sayılı yazısı ile 506 sayılı Kanuna göre emekli olabileceği bildirildiğinden adı geçenin 13.04.2012 tarihi itibariyle belediye ile ilişiğinin kesildiğinin belirtildiği ve bu şekilde iş sözleşmesinin feshedildiği emekliliğin tek başına geçerli bir fesih sebebi olmadığı işveren tarafından işçinin yaşlılık sebebi ile yetersizliğinin ispatlanması gerektiği bu hususta davalı tarafından bir delil ibraz edilmediği,

personel fazlalığı halinde emekliliği gelmiş olanların objektif ve genel olarak uygulanmak koşulu ile iş sözleşmelerinin feshedilmesinin Yargıtay uygulamalarında geçerli sebep olarak görülse dahi davacının iş sözleşmesinin sırf emeklilik sebebiyle feshedilemeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut ... Belediye Başkanlığı ile ... Sendikası (...) arasında yapılan toplu iş sözleşmesinin işten çıkarma başlıklı bölümünün 39/a. maddesi, “Tenkisat sebebi ile İş Kanununun 29. maddesine dayanarak işçi çıkarılmasına son giren ilk çıkar prensibine uyulacaktır. Emekliliğe hak kazananlar öncelikle işten çıkarılacaktır.

Tenkisattan sonra 6 ay içinde aynı işyerine işçi alımı gerekiyorsa, tenkisat nedeniyle işine son verilen işçiye yazılı tebligatla işe başlaması bildirilir. 15 gün içinde müracaat etmeyen işçi bu haktan yararlanamaz. Bir sonraki işçiye işe başlaması için 15 gün süreli tebligat yapılır.

İşveren çıkardığı işçinin kadrosuna, çıkarılana tebligat yapmadan işçi aldığı takdirde, evvelce çıkarılan işçiye kıdem tazminatından ayrı hak mahrumiyeti tazminatı olarak 6 aylık ücret tutarında ödeme yapmayı kabul ve taahhüt eder.” hükmünü içermektedir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürlüğünün 13.04.2012 tarihli ilişik kesme yazısında "Belediyemiz Yağcı kadrosunda olup Zabıta müdürlüğü emrinde görev yapmakta olan ... ... başkanlığının 11.12.2011 tarih ve 18563288 sayılı yazısı ile 506 sayılı yasaya göre emekli olabileceği bildirildiğinden adı geçenin 13.04.2012 tarihi itibariyle belediyemiz ile ilişiği kesilmiştir." demiştir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesinin fesih bildiriminde belirtilen kanun hükmü ve emekliliğe hak kazanmış olması sebebiyle feshedildiği mahkemece emekliliğin tek başına geçerli bir fesih sebebi olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece davalı işverenin işten çıkarma konusunda objektif ve tutarlı davranıp davranmadığı, diğer emekliliğe hak kazananların işten çıkarılıp çıkarılmadığı somut olarak araştırılmalı, gerektiği takdirde uzman bilirkişiden rapor alınmak suretiyle yukarıda belirtilen hususlar tereddüte mahal vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: