Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/30018 K.2013/392

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkili işçinin geçirdiği işkazası sonrası davalı işverene karşı açtığı, sonradan uzlaşma ile sonuçlanan maddi, manevi tazminat davası sebebiyle, haklı ve geçerli sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini, yazılı fesih bildiriminin yapılmadığını, davalı işverence bir takım kağıtlar imzalatılmaya çalışıldığını ve fakat müvekkili işçinin imzalamadığını, işverenin fesihte kötüniyetli olduğunu belirterek, müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve kötüniyet tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin, siparişlerin düşmesi sonucu üretimin azalması geçerli sebebine dayanılarak feshedildiğini, yazılı fesih bildiriminin işçiye tebliğ edilmek istenmesine rağmen, işçi tarafından tebliğden imtina edildiğini, bu durumun da tutanağa bağlandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverence yazılı fesih bildiriminin yapılmaması sebebiyle feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüyle işe iadeye, kötüniyet tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı işverence yazılı fesih bildiriminin yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

4857 sayılı Kanun'un “İşverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25. maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı sebebe dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması şartı aranmaz.

Somut olayda, 02.03.2004-08.06.2012 tarihleri arasında en son temizleme işçisi ünvanıyla çalışan davacı işçinin iş sözleşmesi işverence feshedilmiştir. Dava dilekçesinde, iş sözleşmesinin feshi anında davacı işçiye bir takım evraklar imzalatılmaya çalışıldığı iddia edilmiş, davaya cevap dilekçesinde ise imzalatılmak istenen evrakın yazılı fesih bildirimi olduğu savunulmuştur.

Davalı vekilince sunulan yazılı fesih bildirimi ve tebliğden imtina tutanağının incelenmesinden, iş sözleşmesinin üretimde azalma sebebiyle 08.06.2012 tarihinde feshedildiği, aynı tarihte, işçinin yazılı fesih bildirimini tebliğden imtina ettiğine dair tutanak düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tebliğden imtinaya dair tutanak düzenleyicilerin tanık olarak ifadelerine başvurulmaksızın, yazılı fesih bildiriminin yapılmadığının kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

08.06.2012 tarihli yazılı fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiğine dair tutanak düzenleyicisi şahısların tanık olarak ifadelerinin alınması suretiyle tutanak içeriğinin doğruluğu araştırılarak neticeye göre, işin esasına girilmesi gerekirken, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.