Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/30044 K.2013/934

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalı şirkette 17.09.2007 tarihinden 31.10.2011 tarihine kadar belirsiz süreli iş sözleşmesine istinaden aylık net 900,00 TL ücret ile "sevkiyat şoförü" olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından hiçbir haklı veya geçerli sebep olmaksızın 31.10.2011 tarihinde zorlama ve baskı ile istifa dilekçesi alınmak suretiyle sona erdirildiğini, davalı işverenin davaya konu fesih işlemini yaparken yazılı olarak fesih bildiriminde bulunmadığı gibi müvekkilinin savunmasını dahi almadığını, yargılama sonucunda ortaya çıkacağı üzere müvekkilinin haksız ve mesnetsiz olarak işten çıkarıldığını belirterek,

fesih işleminin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, davacının çalışmadığı süre için ücretinin ödenmesine, davacının işe başlatılmaması halinde sekiz aylık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın dava dilekçesinin yeni Hukuk Muhakemeleri Kanunun'da belirtilen usule uygun olarak hazırlanmadığını, bu nedenle öncelikle usul yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin gerektiğini, davacının müvekkili şirkette hırsızlık yaptığını ve iş sözleşmesinin bu nedenle feshedildiğini, davacının hırsızlık yaptığının müvekkili şirket tarafından anlaşılması üzerine Savcılığa suç duyurusunda bulunulacak idiyse de davacının şirket yetkilisine başka bir yerde iş bulamayacağını bahane ederek ağlaması ve yalvarması üzerine suç duyurusu yapılmasından vazgeçildiğini,

ancak davacının kötüniyetli olarak mevcut davayı açtığını, bu nedenle davacı hakkında suç duyurusunda bulunulacağını ve soruşturma dosyasının mahkemeye bildirileceğini, davacının kendi suçunu örtbas etmek için 31.10.2011 tarihinde istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, müvekkili şirkette asgari 500 kişilik personel kadrosu çalıştırıldığını ve müvekkilinin sebepsiz yere hiçbir personeli işten çıkarmadığını belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin süreli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim süresi tanımaksızın iş sözleşmesini feshi istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 31.10.2011 tarihinde düzenlediği istifa dilekçesinde ailevi nedenlerinden dolayı kendi isteği ile işten ayrıldığını belirtmiştir. Davalı tanıkları da davacının kendi isteği ile istifa ettiği doğrulamaktadır. Davacı istifa dilekçesini baskı altında imzaladığını kanıtlayamamıştır. Davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.