Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/30118 K.2013/1609

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin Disiplin Kurul Kararı ile geçerli sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, alınan savunma ve tutulan tutanaklara göre yarış sırasında görev yerine terk ettiği, oyun gişesi önüne gittiği olumsuz dedikodular yaptığı işyeri disiplin ve huzurunu bozduğu daha önce kendisi aleyhine ihtar cezası verildiği, daval ıtarafından hizmet sözleşmesinin devamının beklenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda.

01.09.1999- 19.09.2011 tarihleri arasında ... genel yardım işçisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesi Disiplin Kurul Kararı ile iş sözleşmesinden doğan sorumluluklarını yerine getirmemesi, davranışlarının işyerinin disiplini, işleyişi ve huzurunu bozacak nitelikte olması, verilen görevleri tam ve zamanında yapmaması, görev sırasında başka işlerle uğraşarak mesai arkadaşlarına kötü örnek olması ve çeşitli dedikodular yayarak iş akışını engellemesi sebebi ile tazminatları ödenerek feshedilmiştir.

Tanıklar davacının görevinde yetersiz olduğunu, kulüp idarecileri ve çalışanları hakkında ileri geri konuştuğunu, dedikodu yaptığını beyan etmiştir. Davacı alınan savunmasında isnat edilen suçlamaları kabul etmemiştir. Tanık ifadeleri ve davacının feshe konu edilen davranışları soyut niteliktedir. Davacının 12 yıldır çalışmasına karşın hakkında 2004 yılında verilen ihtar cezası dışında başka cezası bulunmamaktadır.

Davacının işyeri düzenini bozacak nitelikte davranışlarda bulunduğu davalı tarafından kuşkuya yer vermeyecek şekilde ispatlanamamıştır. Davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.