Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/30241 K.2013/28535

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ... Nak. Tur. İnş. Teks. San. Tic. A.Ş yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılara karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Davacının ücretinin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanun'un 8. ve 37. maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret,

sigorta primi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma şartlarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda davacı 2.000,00 TL net ücret aldığını iddia etmiştir. Mahkemece iş müfettiş raporunda belirtildiği gibi 1.175,00 TL brüt ücret üzerinden hüküm kurulmuştur. Taraflar arasında ücretin miktarı ihtilaflı olup, yukarıdaki esaslara göre emsal ücret araştırması yapılarak davacının ücretinin tespiti ile davacının taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken davalının iddia ettiği ücretin kabul edilerek eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

2-Dairemiz yerleşmiş içtihatlarına göre fazla çalışmanın tanıkla ispatlanması durumunda hakkaniyet indirimine gidilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışmanın tanıkla ispatlandığı gerekçesiyle fazla çalışma ücretlerinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen fazla çalışma ücretinden belirtilen oranda hakkaniyet indirimi sonucu hesaplanan miktar hatalıdır.

3-Davalıların merkez adreslerinin aynı olduğu ve inşaat sektöründe faaliyet gösterdikleri anlaşılmakdadır. Aralarında organik bağ bulunduğu anlaşılan davalı şirketlerce davacı işçi birlikte istihdam edildiğinden dava edilen tazminat ve alacaklardan birlikte sorumluluklarına karar verilmemesi hatalıdır.