KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2012/30303 E., 2013/3347 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2013
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, açılan işe iade davasının lehlerine sonuçlanmasına karşın davacı işçinin işe başlatılmadığını beyanla kıdem ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin hüküm altıma alınmasını talep etmiştir.
Davalı Hazine vekili davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.
Davalı şirket vekili, davacının yapılan çağrıya rağmen işe başlamadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacının işe iade kararı sonrası davalı işverence işe başlatılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İşe iade davası ile tespit edilen en çok dört aya kadar boşta geçen süreye ait ücret ve diğer haklar için de 4857 sayılı İş Kanunu'nun 34. maddesinde sözü edilen özel faiz türü uygulanmalıdır. Ancak işe başlatmama tazminatı niteliği itibarıyla tazminat olduğundan uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.
Dava konusu işe başlatmama tazminatı alacağına yasal faiz yerine kamu bankalarınca bir yıllık mevduata uygulanan en yüksek faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/30303, K. 2013/3347, 19 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama