Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/4743 K.2012/18537

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı davalı ... nezdinde çalışırken 10/02/2005 tarihinde işten çıkarıldığını, bunun üzerine işe iade davası açıldığını, dava sonucunda işe iade kararı verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davacının 20/10/2005 tarihinde işe davet yazısı ile işe başladığını, ancak 15/11/2005 tarihinde iş sözleşmesinin vize süresi dolması sebebiyle askıya alındığını, bunun üzerine davacı tarafından işe iade davası açıldığını, ancak vize gelmediği için davacının çalıştırılamayacağından davanın reddedildiğini,

daha sonra vize geldiği halde davacının tekrar işe başlatılmadığını ve böylece iş sözleşmesinin işveren tarafından tek taraflı ve haksız olarak feshedildiğini kıdem, ihbar tazminatı, ikramiye, ücret alacağı, ayni yardım alacağı, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ücreti hakların, tahsilini istemiştir.

Davalı işveren, davanın haksız ve yersiz açıldığını, davacının işe iade kararından sonra işe başlatıldığını, vize süresinin dolması üzerine iş akdinin askıya alındığını, daha sonra yine davacı tarafından açılan işe iade davasının reddine karar verildiğini, davacının talep ettiği ihbar kıdem ve diğer alacaklarının kendisinin hiç bir itirazı olmaksızın ödendiğini ve alacağının kalmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir

Mahkemece, davacı işçinin işine son verildiğinde kendisine ihbar ve kıdem tazminatının ödendiği, yapılan hesaplamaların da usulüne uygun olduğu anlaşılmıştır. Davacı yanın talep ettiği kötüniyet tazminatı ise sadece iş güvencesine tabi olmayan işçiler için söz konusu olup, işçi işe iade davası açmış ve yapılan yargılama sonucunda işe iadesine karar verilmiştir. Bu durumdan da anlaşılacağı gibi işçinin iş güvencesi bulunmaktadır.

Davacı mevsimlik işçi olarak çalışmış olup, çalışması bir yılın altındadır, yani bir yıl sürekli olarak çalışmamıştır. Bu sebeple yıllık ücretli izin hakkı bulunmamaktadır. Davacı ayrıca fazla çalışma ücreti de talep etmiş ise de; tanık beyanlarında da anlaşıldığı gibi davacının haftalık çalışma süresi 45 saat olup, fazla çalışması bulunmadığı gibi hafta sonları 1.5 gün de hafta tatilinin bulunduğu ve bu sebeple tatil ücretine de hak kazanmadığı anlaşılmıştır. Davacının

sendikaya üyeliği 21/10/2003 tarihinde kabul edilmiş olup, davacı bu tarihten sonra hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen miktarda ikramiye, ücret ve ayni yardım alacaklarının bulunduğu, davacının bu alacaklarının ödendiğine ilişkin olarak davalı yanca herhangi bir delil ve belge ibraz edilmediği ve davalı yanca davacı işçiye ödendiğinin ispatlanamadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır. Açıklanan bu sebeplerle ve 4857 sayılı Kanunu'nda belirlenen hükümlere göre; davacının bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ikramiye, ücret ve ayni yardım taleplerinin kabulüne, diğer hak ve alacaklarını ise ispatlanamadığında ve yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesinin 10.02.2005 tarihinde feshedildiği kıdem ihbar tazminatının ödendiği açılan işe iade davasının kabul edilmesi üzerine davacının 20.10.2005 tarihinde işine tekrar başladığı çalışması devam ederken iş sözleşmesinin tekrar 15.11.2005 tarihinde feshedildiği açılan işe iade davasının ise reddedildiği sabittir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilk fesih tarihi olan 10.02.2005 tarihi ile işe iade davasının kabulle sonuçlanıp işe başlatılma tarihi olan 20.10.2005 tarihi arasında geçen süreye ilişkin olarak ücret hesaplamasına gidildiği anlaşılmıştır. Bu süre zarfında davacının işe iade davası devam etmiş davacının fiili çalışması söz konusu olmamıştır. Davacının 20.10.2005 tarihinden iş akdinin ikinci kez feshedildiği tarih olan 15.11.2005 tarihine kadar olan çalışmasının karşılığı ise kendisine 17.11.2005 tarihinde işverence 474,21 TL olarak dosya arasına sunulan banka dekontundan anlaşılacağı üzere ödenmiştir. Bu sebeple davacının talep edebileceği ücret alacağı bulunmamaktadır.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, ücret alacağı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.