Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/5222 K.2012/25524

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 2004 yılının ekim ayından itibaren 11.09.2009'a kadar davalı işyerinde usta sıfatıyla çalıştığını, fazla mesai yaptığını ancak ücretinin ödenmediğini, ücretlerinin eksik ödendiğini, 11.09.2009 tarihinde ücret ve fazla mesai ücretlerini talep etmesi üzerine şirket yetkilisinin kendisine küfrederek işten kovduğunu, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacağına mahsuben 600 TL'nin tahsilini talep etmiş ıslah ile taleplerini artırmıştır.

Davalı, davacının 11.09.2009'da mazeretsiz olarak işyerinden ayrılarak takip eden günlerde işe devam etmediğini sözleşmenin devamsızlık sebebiyle feshedildiğini, fazla mesai ve ücret alacağı olmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiğine kanaat getirilmiş, davacı lehine kıdem, ihbar, fazla mesai, yıllık izin ve ücret alacaklarına hükmedilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda, davalı vekili, davacıya yıllık izin ücreti alacağına karşılık 2.500 TL değerinde yemek odası takımı verildiğini iddia etmiş, Mahkemenin 21.10.2011 tarihli oturumunda davacıya bu konuda yemin teklif etmiş, davacı yeminli beyanında kendisine davalı işveren tarafından yemek odası takımı verildiğini, ancak bunun yıllık izin ücreti değil fazla çalışmaları karşılığında ödendiğini belirtmiştir. Buna göre, davalının davacıya verdiği yemek odasının davacıya verildiği tarihteki özellikleri dikkate alınarak değerinin hesaplanması ve bu miktarın yıllık izin ücretinden mahsup edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.