Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/5507 K.2012/25502

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ile aralarında işçi- işveren ilişkisi olmadığını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin iş sözleşmesi feshedilmediği halde çeşitli sebeplerle kıdem tazminatı adı altında yapılan ödemler avans niteliğinde sayılır. Avans olarak ödenen miktar kanuni faiziyle birlikte mahsup edilmelidir. Davacının, çalıştığı alt işverenlerden olan... Tem. Hiz. Gıda ... Tur. Hayv. San. ve Tic. Ltd. Şti. şirketi tarafından düzenlenen 13.05.2010 tarihli bordro ile 2.315,00 TL ihbar 1.989,61 TL kıdem tazminatı aldığı iddia edilmektedir.

Söz konusu bordro davacı tarafından da imzalanmıştır. Bordro doğrultusunda belirtilen miktarların davacıya ödenip ödenmediği dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır. Kıdem ve ihbar tazminatı ödemesine ilişkin tüm belgelerin ilgili işyerinden celbi ile ödeme yapılıp yapılmadığı tespit edilmeli, yapılan ödeme varsa talep edilen alacaklardan mahsubu gerekip gerekmediği değerlendirilmelidir.

Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı lehine hüküm altına alınan fazla mesai ücretinin hesabı yönünden taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına istinaden davacının bir ayda 2 hafta 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığı, gündüz çalıştığı dönem için fazla mesai yapmadığı, ayda iki hafta çalıştığı gece döneminde 17:00-08:00 saatleri arasında otuzüç saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir.

Davacının gündüz vardiyasında fazla çalışma yapmadığı ve gece vardiyasında çalıştığı dönemlerde otuzüç saat fazla çalışma yaptığına yönelik bilirkişi tespiti yerindendir. Ne var ki; dosyadaki deliller ve tanık anlatımlarına göre davacının iki hafta gündüz bir hafta gece vardiyasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacının ayda iki hafta gece vardiyasında çalıştığı ve buna göre ayda iki hafta fazla çalışma yaptığına yönelik tespiti yerinde değildir.

Davacının bir hafta gece, iki hafta gündüz vardiyasında çalıştığı ve bu çalışmanın aynı şekilde birbirini takip ettiği dikkate alınarak, davacının bir hafta fazla çalışma yapıp iki hafta yapmadığı anlaşıldığından buna göre fazla çalışma ücretinin hesaplanması gerekmektedir. Yanılgılı bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.