Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/6144 K.2013/398

fazla mesai ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 22.04.1992-23.02.2009 tarihine kadar kereste bıçkı ustası olarak çalıştığını, davacının en son 720,00 TL net ücret aldığını, haftanın altı günü sabah 08:00'den akşam 18:00'e kadar çalıştığını, çoğu zaman pazar günleride çalıştığını, ulusal bayram genel tatil ücretinin ödenmediğini, fazla çalışma ücretlerininde ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi ücretlerininde ödenmediğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ile hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinin yanında 02.07.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, Şubat 2009 da memlekete gideceğini söyleyerek işten ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek iş sözleşmesinin sonlandırıldığını, davacının yıllık izinlerinin tamamını kullandığını, dini ve milli bayramlarda işyerinin kapalı olduğundan davacının çalışması olmadığını, davacının fazla mesai yapmadığını, ibranamede bu hususun yazılı olduğunu ve davacının bu belgeyi imzaladığını, davacının bordroları imzaladığını ve itirazi kayıt koymadığını, ücretlerini eksiksiz aldığını savunarak davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece, dosyadaki diğer deliller ve özellikle davacı tanığı ...'ın beyanından davacının iddia edilen sürelerde davalı yanında çalıştığı, daha önce davacının ortak olduğu ... şirketinde çalışırlarken ortakların 2003 yılında ayrıldığı, davacı ile tanığın davalıya devredildiği ve çalışmalarını davalı yanında sürdürdüğünü, iddia edilen çalışma süresine itibar edildiğini, haklı sebeple feshi sebebinin davalı tarafça ispatlanamadığı, dosya kapsamı ve davacı tanık beyanına göre davacının haftada dokuz saat fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram, genel tatil ve hafta tatillerinde çalıştığı, davacının yıllık izinlerini kullandığı ya da ücretinin ödendiğinin davalı işverence ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hizmet süresine ilişkindir.

Davacı taraf davalı işyerinde 22.04.1992-23.02.2009 tarihleri arasında çalıştığını bildirmiş, dinlenen davacı tanığıda kendisinin davalı işyerinde 1997 yılında işe girdiğini, işe girdiği tarihte davacının davalı işyerinde çalıştığını belirtmiştir.

Davalı taraf ise davacının 02.07.2005 tarihinde davalı işyerinde işe girdiğini, davacının 1999 yılında sigortalı olarak başka bir firmada çalışmaya başladığını, bu tarihten önce Türk vatandaşı olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirtmiştir.

Dosya içerisinde bulunan sigorta hizmet cetveline göre davacının sigortaya kayıtlı çalışmasının 1999 yılında başladığı, 02.07.2005 tarihine kadar işyeri numaraları farklı işyerlerinde çalıştığı, 02.07.2005 tarihinden itibaren ise davalı işverene ait olduğu anlaşılan işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davalı tarafın davacının vatandaşlığa geçiş tarihine ilişkin iddiası doğrultusunda davacı isticvap edilerek vatandaşlığa geçme tarihi ve ne şekilde çalıştığı konusunda açıklama yaptırılması gerekmektedir.

Bunun yanında davacı tanığının beyanının denetlenmesi kapsamında davacı tanığının sigorta hizmet cetvelinin celp edilmesi ve bu belgeyle birlikte davacı tanığının beyanının değerlendirilmesi, yine davacının sigorta hizmet cetveline göre 1999 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu işyerlerinin kime ait olduğu, davalı işverenle varsa bağlantısının tespiti için gerekirse ticaret sicil kayıtlarının celp edilmek suretiyle belirlendikten sonra sonuca göre davacının hizmet süresinin tespit edilmesi gereklidir.

Bu sebeplerle mahkemece eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.