Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/6868 K.2012/11246

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece fesih tarihinde işyerinde otuzdan az işçi çalıştığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

İş güvencesi hükümlerinin uygulanabilmesi açısından işyerinde otuz veya daha fazla işç i çalıştırılması gerektiği yönündeki kural nisbi emredici niteliktedir. Daha az işçi çalıştıran işyerlerinde, sözleşmenin tarafları, nisbi emredici bu kurulanın uygulanmaması gerektiğini kararlaştırabilirler.

Somut olayda davacının 27.11.2007 tarihinde Hizmet İş Sendikasına üye olduğu ve 21.05.2009 fesih tarihinde yürürlükte olan TİS’nin 11 ve 24. maddelerinde “ İş sözleşmesinin feshi halinde işyerinde çalışan işçi sayısına ve işçinin kıdemine bakılmaksızın 4857 sayılı İş Yasasının 18,19,20,21. madde hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, davacının, işe iade davasının görülmesinde otuz veya daha fazla işçi çalıştırılması gerektiği yönündeki koşul aranmaksızın iş güvencesinden yararlandığı kabul edilerek, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozma nedenidir.