Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/9322 K.2013/880

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 03.08.2004 tarihinde petrol istasyonunda gece vardiya sorumlusu olarak işe başladığını, sigorta girişinin 27.09.2004 tarihinde yapıldığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 30.11.2009 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalı işyerinde 19:00-07:00 saatleri arasında çalışma yaptığını, aylık net 1.225,00 TL ücret aldığını, haftada bir gün izin hakkı bulunduğunu, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, genel tatillerde, dini ve milli bayramlarda çalışma yaptığını, 2005, 2006, 2007 yıllarında kullandırılmayan,

2008 ile 2009 yıllarında eksik kullandırılan yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve ikramiye alacağı toplamı 14.200,00 TL'nin faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, taleplerini bilirkişi raporu doğrultusunda artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde 27.09.2004-30.11.2009 tarihleri arasında gece amiri olarak çalıştığını, gece çalışması karşılığında takip eden gün ve gecenin izinli olarak geçirildiğini, bu nedenle fazla çalışma yapmadığını, fazla çalışma alacaklarının beş yıllık zamanaşımına uğradığını, ikramiye ve genel tatil alacağının bulunmadığını, bütün yıllık ücretli izinlerini kullandığını, davacının 30.11.2009 tarihinde herhangi bir gerekçe göstermeden işten ayrıldığını, muhasebe departmanı çalışanları ile vedalaşarak el sıkıştığını, muhasebe çalışanlarının istifa dilekçesi talep ettiklerinde davacının "ayrılıyorum işte, ne dilekçesi istiyorsunuz" deyip bu talebi geri çevirdiğini, bunun üzerine çıkış işlemlerinin yapıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ... kayıtlarına itibar edilerek hizmet süresinin 27.09.2004-30.11.2009 tarihleri arasında beş yıl iki ay üç gün olduğu, davalı şirkete ait petrol istasyonunda gece vardiya sorumlusu olarak 1.799,69 TL giydirilmiş brüt ücretle çalıştığı, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğu, davacının yıllık ücretli izinlerini kullandığının yıllık ücretli izin defteri veya emsali belge ile ispat edilemediği, 2009 yılı Temmuz ayında ondört gün izin kullandığı, sair yıllık izinlerini kullanmadığı, ikramiye alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, davacının çalışma süresine göre yetmiş gün yıllık izin hakkı olduğu, 2009 yılında ondört gün izin kullandığı, kalan ellialtı gün için 2.691,64 TL yıllık izin ücreti hesaplandığı anlaşılmış olup, davacının 01.07.2009-16.07.2009, 01.08.2008-15.08.2008, 15.06.2007-30.06.2007, 01.07.2006-15.07.2006, 01.06.2005-15.06.2005 tarihleri arasında yıllık izin kullanmak isteğine ve işverence uygun görüldüğüne dair davacının imzası bulunan beş adet dilekçe hakkında beyanı alınmadan, ilgili dönemlere ait ücret bordroları getirtilerek yıllık izin ücreti tahakkukuku yapılıp yapılmadığı araştırılarak yıllık izinlerin kullanılıp kullanılmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.