Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/10323 K.2013/12875

...

DAVA

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 1.3.1991-1.6.2010 arası kesintisiz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe girişinin 01.08.1995 ve fiilen ayrılış tarihinin 30.05.2009 olduğunu, hastası olduğu için ve iyilik yapmak için 01.01.2010 tarihine kadar sigortasını kayden devam ettirildiğini, işten kendi isteğiyle ayrıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiği değerlendirilerek, delil durumuna göre ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hizmet süresi uyuşmazlık konusudur. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davacının davalı nezdinde 01.08.1995-31.12.2007 ve 26.04.2008-31.01.2010 arası kaydı görünmektedir. İşçi 18.01.2008 tarihinde tahsis talebinde bulunmuş ve 01.02.2008 itibariyle

yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Hükme esas bilirkişi raporunda işe giriş tarihi tanık beyanlarına göre talep gibi 01.03.1991 esas alınmıştır. Davacı iddia ettiği başlangıç tarihini usulüne uygun şekilde ispatlayamadığından, hizmet süresi başlangıcı Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında yer aldığı gibi 01.08.1995 olarak esas alınmalıdır. Ayrıca emeklilikte kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı konusu da her iki tarafa sorularak netleştirilmeli, buna göre belirlenecek hizmet süresine göre dava konusu alacaklar hesaplanmalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık konusu ücret miktarı hususundadır. Davacı net 2.500,00 TL aldığını, ayrıca 450,00 TL yol ve yemek ücreti ödendiğini iddia etmiştir. Davalı ise asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Dosyaya sadece 2006 yılına ait iki adet asgari ücretten düzenlenmiş ve işçi imzasını taşıyan bordro sunulmuştur. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmaksızın tanık beyanlarına dayanılarak iddia edilen miktar üzerinden hesaplamalar gerçekleştirilen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalıdır. Usulüne uygun şekilde davacının kıdemi, eğitim durumu ve yaptığı işe göre ilgili meslek kuruluşlarından emsal ücret araştırması yapılmalı, belirlenecek ücret seviyesinden dava konusu alacaklar yeniden hesaplatılmalıdır.

4-İşçinin fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususu bir diğer uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir. Dosyaya işçinin çalışmasına ilişkin puantaj, ve benzeri kayıtlar sunulmamıştır. Yargılama sırasında dinlenen her iki taraf tanıklarının işe giriş ve çıkış saatleri konusundaki beyanları birbiriyle çelişiktir. Mahkemece işyerinin faaliyet alanı ve bulunduğu yer dikkate alınarak ilgili kuruluşlardan açılış ve kapanış saatleri hakkında bir düzenleme bulunup bulunmadığı araştırılmalı, her iki taraf tanıkları yeniden dinlenmeli, belirtilen çelişki giderilmek suretiyle fazla mesai ücreti alacağı yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.