Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/10713 K.2014/11745

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili,davacının davalıya ait işyerinde 01.06.1999-25.06.2009 tarihleri arasında peron görevlisi ve bilet satış sorumlusu olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, son aylık ücretinin 1.800.00.TL net olduğunu, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarından faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, taleplerini artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde kesintili çalıştığını, kendi isteği ile işten ayrıldığını, ihbar- kıdem tazminatına hak kazanmadığını, son ücretinin 582.50.TL brüt olduğunu, fazla çalışma iddiasının doğru olmadığı gibi, fazla çalışma yaptığında da ücretinin ödendiğini, yıllık izin haklarının kullandırıldığını, ücretlerinin eksiksiz olarak ödendiğini ve davacının resmi tatil ve bayramlarda çalışmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait işyerinde 10 yıl, 24 gün çalıştığı, iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin işverence kanıtlanamadığı, bu nedenlerle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı, genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalıştığı, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı olduğu gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı,fazla mesai hesabının yerinde olup olmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının, duruşmada, “Ben hiçbir gerekçe gösterilmeden işten çıkartıldım. 1.800 TL tutarında üç aylık maaşımı davalı işyerinden almadım. Dini bayramlarda fazla mesai yaptım bedelini almadım. Yıllık izin yapmadım. Hafta tatillerinde

sürekli çalışıyorduk ve buna ilişkin herhangi bir ödeme almadım. Yılbaşı, resmi tatil gibi günlerde de işimiz otogar işi olması sebebiyle de sürekli çalıştık. Ancak buna ilişkin de hiçbir ödeme yapılmadı.” şeklinde yeminli beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Buna göre, davacının yeminli beyanında belirttiği üzere üç aylık 1.800 TL ücretle çalıştığı dikkate alınarak alacakların hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Öte yandan, Mahkemece, tanık beyanlarına göre, davacının haftada altı gün, ortalama 08.00 - 18.00 saatleri arasında günlük on saat çalıştığı, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük dokuz saat, haftalık ellidört saat çalıştığı, haftalık dokuz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, dosya içeriği ve tanık beyanlarının ortalamasına göre, davacının 08.00-17.30 saatleri arasında günlük dokuzbuçuk saat çalıştığı, bir saat ara dinlenmesinin düşülmesiyle günlük sekizbuçuk saat, haftalık ellibir saat çalıştığı, kırkbeş saatin düşülmesiyle haftada altı saat fazla çalışma yaptığı anlaşılmış olup, fazla çalışma ücretinin buna göre belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.