KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/12003 E., 2014/13514 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- İzmir 7. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 15/04/2013
- Numarası
- 2011/767-2013/257
Karar Metni
427 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, davalı şirkete ait mağazada 08.06.2008-08.09.2011 tarihleri arasında çalışmakta iken iş sözleşmesinin haksız ve tazminatsız feshedildiğini, fesihten sonra ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ile izin ücreti alacaklarının ödenmediğini iddia ederek sözü edilen alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının müvekkiline ait dağıtım merkezi kuru gıda departmanında 16.08.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, son olarak depo elemanı konumunda görev yapmakta iken 30.08.2011-1-2 ve 04.09.2011 tarihlerinde 00.00-08.00 saatleri arasında planlı olan çalışmalarına izinsiz olarak gelmediğinin tespit edildiğini, savunması yeterli görülmediğinden önceki disiplin ihlalleri de dikkate alınarak iş akdinin 08.09.2011 tarihi itibariyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/11.maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, buna göre ihbar ve kıdem tazminatı talebinin yersiz olduğunu,
yıllık ücretli izin kartından da anlaşılacağı üzere yasal olarak yıllık ücretli izin alacağı bulunmadığım, müvekkili şirkette yetkililerin talimatı ile yapılan fazla mesailere ilişkin ücretlerin davacıya ödendiğini, bu durumun ücret bordroları ile sabit olduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte talimat dışında yapıldığı iddia edilen fazla mesailere ilişkin talebinin yerinde olmadığını, açıklanan nedenlerle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davacının devamsızlığına ilişkin mazeretinin bulunduğu kabulü ve iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdiğinin davalı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle, kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne, fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının reddine karar verilmiştir.
Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Dosya kapsamında davacı işçinin 08.06.2008-08.09.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kendisine ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsilini talep ettiği, davalı tarafça dosyaya ibraz edilen devamsızlık tutanaklarına göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yersiz olduğu savunulduğu, mahkemece devamsızlık tutanaklarında belirtilen tarihlerde davacının mazeretinin bulunduğu ve iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği kabul edildiği anlaşılmaktadır.
Karara esas alınan hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda davacının giydirilmiş ücreti olarak mübrez bordrolardan davacının son günlük brüt ücretinin 34,73 TL olduğu, ücretine ek olarak alışveriş kartı, yemek ve servis yardımlarından yararlandığı gözetilerek davacının tazminata esas günlük brüt ücretinin 40,16 TL ve aylık brüt ücretinin 1.204,80 TL bulunduğu halde davacının kıdem ve ihbar tazminatı hesabını aylık brüt 1.517,01 TL ücret esas alarak yapılması hatalı olmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/12003, K. 2014/13514, 20 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama