Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/12057 K.2014/13976

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01.08.2003-28.12.2006 tarihleri arasında satış ve teknik servis elemanı olarak en son net 1.500 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kendisinin işten ayrıldığını, işyerinde fazla çalışma olmadığı gibi tatil günlerinde de çalışılmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep yokken davalı işverence feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda mahkemece davacının 42 günlük yıllık izin ücreti alacağı olduğu kabul edilerek yıllık izin ücretine hükmedilmiş ise de, dosya kapsamında yer alan ve davacı hanesi imzalı olan ücret ve izin bordrolarının dikkate alınmadığı görülmektedir. Bu belgelerin dikkate alınarak davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken bunun yapılmayarak eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: