KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/13590 E., 2014/15840 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 11. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 30/04/2013
- Numarası
- 2011/512-2013/289
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesininin 12/2. maddesince, asıl alacak miktarı 3.666,66 TL'ye kadar olan davalarda avukatlık ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olduğu, bu ücretin asıl alacağı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Dosya içeriğinden, davacının, dava dilekçesi ile 780,00 TL ihbar tazminatı, 780,00 TL kıdem tazminatı ve 340,00 TL yıllık izin ücreti talep ettiği,toplam alacak miktarının 1.900 TL olduğu ve tarifede belirtilen 3.666,66 TL den az olduğu anlaşılmış olup, taleplerin reddi nedeniyle davalı yararına hükmedilecek avukatlık ücretinin icra Mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olacağı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/13590, K. 2014/15840, 4 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama