KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/13759 E., 2014/17119 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Kırşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 05/04/2013
- Numarası
- 2012/54-2013/160
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağının tahsilini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacının işyerinde fazla mesai yaptığı, tatil günlerinde çalıştığı iddiası davacı şahitleri tarafından doğrulanmış ise de, dinlenen şahitlerin davalı aleyhine dava açtıkları ve davacıların bu konuda birbirlerine şahitlik yaptıkları anlaşılmaktadır. Davalı aleyhine dava açan işçilerin şahitliklerine kural olarak itibar edilmemesi gerekir.
Davacı şahitlerinin aynı yönde davalarının bulunması sebebiyle menfaat ortaklığı olduğu dikkate alındığında, salt husumetli şahit beyanlarına dayanarak davacının talep ettiği fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağının bulunduğunun kabulü doğru değildir. Tüm dosya kapsamına göre davacı fazla mesai ve genel tatil alacaklarına hak kazandığını inandırıcı ve yeterli delillerle ispatlamayamadığından taleplerin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı görülmüştür.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/13759, K. 2014/17119, 12 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama