Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/14968 K.2014/17945

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı 01.01.2007 tarihinde davalı şirkette muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını,28.09.2010 tarihine kadar çalıştığını,en son 2750 TL ücret aldığını,işten çıkış saati 18:00 iken 21:00'e kadar çalıştığını,her haftasonu 5 ila 6 saat mesai yaptığını,ücret zammı olarak 5000 TL ödeneceği konusunda anlaşıldığını,elektronik postalardanda bu durumun sabit olduğunu,her hafta 20 saat fazla mesai yaptığını belirterek fazla mesai ve ücret zammı alacağının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.01.2007-04.08.2009 tarihleri arasında müvekkili işyerinden muhasebe şefi olarak çalıştığını,son ücretinin net 1750 TL olduğunu,davacının iş sözleşmesini sonlandırması sonrasında kendi şirketini kurduğunu,müvekkili şirkette fazla mesai yapılmadığını,mesai saatlerini kendisinin belirleme yetkisinin bulunduğunu,davacının ücretlerini aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

Mahkemece,toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Fazla mesai ve ücret zammı alacaklarına yürütülecek faizin başlangıç tarihi taraflar arasında çekişmelidir.

Davalı fazla mesai ve ücret zammı alacakları yönünden davadan önce temerrüde düşürülmediğinden ıslah ile artırılan miktarlara da dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.