KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/15229 E., 2014/17785 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Çan Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 12/02/2013
- Numarası
- 2010/19-2013/54
Karar Metni
528 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacakları istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne Karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinde tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, ancak asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücret olduğu, ancak bu ücretin asıl alacağı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Somut olayda, 50,00 TL hafta tatili ücreti alacağının reddine karar verilmiş olmasına rağmen, rededilen kısım için davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve kanuna aykırıdır.
3-Öte yandan, hüküm fıkrasında dava tarihinin 20.01.2010 olarak yazılması gerekir iken, maddi hata sonucu, 10.01.2010 olarak yazılmış olması da isabetsizdir.
4-Ayrıca, hüküm fıkrasında “Net 4.620,65 TL yıllık izin ücreti alacağının 100,00 TL'si dava tarihi olan 20.01.2010 tarihinden itibaren geriye kalan 4.520,65 TL ıslah tarihi olan 23.07.2012 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” yazılması gerekirken, maddi hata sonucu, “Net 4.620,65 TL yıllık izin ücreti alacağının 100,00 TL'si dava tarihi olan 10.01.2010 tarihinden itibaren geriye kalan 6.520,65TL ıslah tarihi olan 23.07.2012 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” yazılmış olması da hatalıdır.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının 2, 3, 4 ve 7. bentlerinin silinmesine, yerlerine,
“2-Net 1.091,80 TL ihbar tazminatının 100,00 TL'si dava tarihi olan 20.01.2010 tarihinden itibaren geriye kalan 991,80 TL ıslah tarihi olan 23.07.2012 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
3-Net 4.620,65 TL yıllık izin ücreti alacağının 100,00 TL'si dava tarihi olan 20.01.2010 tarihinden itibaren geriye kalan 4.520,65 TL ıslah tarihi olan 23.07.2012 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
v9,.vc4-Net 371,06 TL genel tatil ve ulusal bayram alacağının 50,00 TL'si dava tarihi olan 20.01.2010 tarihinden itibaren geriye kalan 321,06 TL ıslah tarihi olan 23.07.2012 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/15229, K. 2014/17785, 17 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama