Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/15688 K.2014/19124

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 01.11.1999-01.06.2012 tarihleri arasında son olarak üretim müdürü konfeksiyon sorumlusu olarak çalıştığını, yıllık izin sonrası işe gittiğinde işe başlatılmadığını, daha düşük ücret ve ünvanla bant şefi fason takibi personeli olarak Denizlideki görevde çalıştırılmak istendiğini, işe başlatılmayarak iş sözleşmesinin feshedildiğini, 08:00-18:30 saatleri arasında çalıştığını, haftada ortalama iki gün 22:00'ye kadar çalıştığını, net 1.350,00 TL ücret aldığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.12.2006 tarihinde müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, davacının 14.05.2012 tarihinde yıllık izne ayrıldığını, izninin 26.07.2012 tarihinde kadar devam ettiğini, davacının 01.06.2012 tarihinden itibaren bakiye izninin kullanmasının istendiğini, davacının bilgisi dahilinde hazırlanan belgeyi imzalamadığını, davacının 26.07.2012 tarihinde bakiye izinlerinin sona erdiğini, 27.07.2012 tarihinde işbaşı yapmadığını, iş sözleşmesinin devamsızlığı nedeniyle 15.08.2012 tarihinde feshedildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının hak ettiği fazla mesai ücretlerini aldığını, davacının fazla mesai ücretlerini aldığına dair başka mahkemelerde verdiği beyanların bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Davacı fazla mesai yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, davacının fazla mesai ücretlerini aldığına dair başka mahkemelerde verdiği beyanlarının bulunduğunu belirtmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftalık altı saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosyada bulunan davacının tanık olarak beyanının alındığı Uşak İş Mahkemesinin 2011/1268-1269-1270 esas sayılı dosyalarında fazla mesai ücretlerinin bazen gecikme olsa da işveren tarafından ödendiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır. Davacının mahkeme önündeki beyanları kendisini bağlamaktadır.

Hal böyle olunca davacının bu beyanları dikkate alınarak fazla mesai alacağının ödendiğinin kabulü ile bu alacak talebinin reddine karar verilmesi gerekli iken mahkemece bu beyanlar dikkate alınmadan fazla mesai alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.