KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/15834 E., 2014/18675 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2014
- Mahkemesi
- Sakarya İş Mahkemesi
- Tarihi
- 16/04/2013
- Numarası
- 2012/957-2013/287
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının kendi isteği ile istifa ettiğini, ancak buna rağmen kendisine 2.747,36 TL kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, davacının başka bir alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, iş sözleşmesini davacının feshettiği ve fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının bütün, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Somut olayda; mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesi ile davacının kıdem tazminatına hak kazandığının kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, somut dava kısmi olarak açılmış olup, mahkemece davacının kıdem tazminatı alacağı belirlenmemiştir. Davalı tarafından ödenen kıdem tazminatı miktarı mahsup edilmeden ve davacının ne kadar alacağı bulunduğu belirlenmeden, 10,00 TL kıdem tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Bilirkişiden rapor aldırılarak kıdem tazminatı alacağının somut olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/15834, K. 2014/18675, 23 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama