Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/16058 K.2014/23502

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı 1994 yılından itibaren davalı okulda çalıştığını ancak 01.05.1996 yılından itibaren sigortalı olarak çalıştığını, emekli olarak işyerinden ayrıldığını, bölge çalışma müdürlüğü yazısına göre de kıdem tazminatının ödenmesi gerektiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsili talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, bu sebeple ilgili 14. maddeye göre kıdem tazminatı ödeme şartının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalı M.. B.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı M.. B.. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.