Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/16299 K.2013/19385

...

DAVA

Davacı, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin ücreti ve kıdem tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının, 13.03.2003-06.11.2009 tarihleri arasında davalıya ait...

Hut işyerinde motorlu kurye olarak çalıştığını, işyerinde mesai saatlerinin haftanın 6 günü 12:00-22:00 olduğu halde 23:30' a kadar çalıştırıldığını, 16:00-18:00 saatleri arasındaki dinlenme molalarında dahi sipariş götürmesinin istenildiğini, fazla mesai ücretlerinin ödenmesini talep etiğinde tehdit edilerek psikolojik baskıya maruz kaldığını, bu nedenle işten çıkarılma korkusuyla çalışma saatlerinin eksik olarak gösterildiği ücret bordrolarını imzalamak zorunda kaldığını,

fazla mesai ücretlerinin ödenmesi amacıyla keşide ettiği Beşiktaş 11. Noterliği’nin 20.10.2009 tarihli ihtarnamesinden bir sonuç alamayınca davalı şirkete İstanbul 5. Noterliğinden gönderdiği 6.11.2009 tarihli ihtarnamesi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, aylık asgari ücret+teslim edilen sipariş başına 0.20 kuruş prim ile çalıştığını, yol ücreti ve yemeğin işverence karşılandığını, tüm genel tatillerde çalıştığı halde ücretlerinin ve kullanmadığı son 20 günlük yıllık izin ücretinin ödenmediğini ileri sürerek,

kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 10.03.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır.

Davalı vekili, davacının 04.11.2009 tarihi ve sonrasında hiçbir haklı neden ve mazeret göstermeksizin işyerine gelmediğini, davacıya Beşiktaş 8. Noterliğinden keşide edilen 9.11.2009 tarihli ihtarname ile mazeretini bildirmesi ve işbaşı yapmasının istendiğini, bu esnada davacının ihtarname keşide ederek işbaşı yapmayacağını beyan ettiğini ve istifa yönündeki iradesini ortaya koyduğunu, istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini sonlandırdığından kıdem tazminatı alacağı bulunmadığını, işyerinde vardiya usulü çalışıldığından fazla mesai uygulaması bulunmadığını,

sunulan haftalık puantaj listelerini davacının hiçbir ihtirazi kayıt koymadan imzaladığını ve haftalık çalışma saatinin 45 saati geçmediğinin açıkça görüldüğünü, şirkette saat ücreti ile çalışmış olup en son brüt 3.12 TL saat ücreti aldığını, davacıya genel tatillerde çalıştığı gün karşılığı almaya hak kazandığı ücretlerin ödendiğinin ücret bordroları ile sabit olduğunu, davacının ücret bordrolarını hiçbir ihtirazi kayıt koymadan imzaladığını, izin alacağı bulunmadığını, iş sözleşmesini sonlandırması üzerine kullanmadığı izinlere ilişkin ücretlerinin hesabına yatırıldığını, zamanaşımına uğrayan fazla mesai,

izin ücreti ve genel tatil alacağı taleplerinin kabulünün mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Yargıtay bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosya içeriğinden, davacının, davalıya ait işyerinde 13.3.2003-6.11.2009 tarihleri arasında altı yıl, yedi ay, yirmiüç gün süreyle kurye olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, oniki günlük yıllık izinlerini kullanmadığı, mahkemece verilen ilk kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 10.07.2012 tarihli ilamı ile, 6100 sayılı yasanın 297., 298/2. ve 321. maddelerinde belirtilen zorunlu unsurların hiç birisini taşımadığı anlaşılan hükmün bozulmasına, karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda işverence, 01.03.2006-03.12.2007 tarihleri arasına yönelik bir kısmı imzalı puantaj kayıtları ve imzalı ücret bordrolarının ilk kararın temyizi aşamasında dosyaya sunulduğu, bu belgelerin bir kısmında fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti tahakkuku yapıldığı, dosyaya sunulan banka kayıtlarına göre de davacıya 10.12.2009 tarihinde 289.60 TL yıllık izin ücreti ödemesi yapıldığı anlaşılmış olup, ödeme iddiası itiraz mahiyetin de olduğundan ve yargılamanın her safhasında ileri sürülebileceğinden, imzalı ücret bordrolarındaki imzalar konusunda davacının beyanı alınarak,

imzanın davacıya ait olduğunun saptanması halinde bu sürelerin dışlanması, puantaj kayıtlarında belirtilen ödemelerin banka aracılığıyla davacıya ödenip ödenmediği belirlenerek, ödendiğinin tesbiti halinde bu sürelerinde dışlanması, banka kayıtlarında davacıya ödendiği anlaşılan 289.60 TL ile ilgili davacının beyanı alınarak yıllık izin ücreti ödemesi olduğunun tesbiti halinde mahsup yapılarak karar verilmesi gerektiğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.