Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/16649 K.2014/28760

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile ücret ve asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, asgari geçim indirimi alacağı faiz başlangıç tarihinin hangi tarih olması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece kıdem tazminatı dışında hüküm altına alınan alacaklarda, temerrüt tarihinden itibaren (30.11.2010) faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Davacı dava tarihinden önce işverene çektiği ihtarname ile kıdem tazminatı, fazla çalışma ve ücret alacaklarının ödenmesini istemiş ve anılan alacaklar yönünden işvereni temerrüde düşürmüştür. İhtarname de asgari geçim indirimi alacağının ödenmesi istenmediğinden bu alacak yönünden temerrüt gerçekleşmemiştir.

Hal böyle olunca asgari geçim indirimi alacağı için dava ve ıslah tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken faiz başlangıcında temerrüt tarihinin esas alınması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.