Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/16791 K.2013/22800

alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı idarede 01.04.2004-30.11.2006 tarihleri arasında il sağlık müdürlüğünde mutemetlik bürosunda alt işveren işçisi olarak 800,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı bir sebep yokken feshedildiğini, ayın ilk 15 günü 07:30-23:00 arası günde dört-beş saat fazla çalıştığını, asıl işverenin de alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile fazla çalışma ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davalı idarenin üst işveren olmadığını, davada Sağlık Bakanlığının husumetinin olmadığını, işten çıkarılacak işçilerin şirket tarafından belirlendiğini davacının ihaleyi alan şirketlerle belirli süreli iş sözleşmesi yaptığını bu sebeple idarenin kıdem tazminatından sorumlu olmadığını, belirli süreli iş sözleşmesinin esaslı sebebe dayalı olarak yapıldığını, ihale alan şirkette çalışan davacı ile yapılan sözleşmelerin esaslı sebebe dayanması sebebiyle sözleşmenin belirli süreli iş sözleşmesi niteliğini kaybetmediğini,

işten çıkarılacak işçilerin şirket tarafından belirlenmesi sebebiyle müvekkili kurumun ihbar tazminatı sorumluluğunun olmadığını, sorumluluğun şirkete ait olduğunu davacının hiçbir zaman izin kullanmadığı iddiasının yaşamın gerçekleri ve fiziki yeterlilikleriyle örtüşmediğini, alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı idarenin üst işveren olarak sorumlu olduğu, davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebep yokken sona erdirildiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yapmışsa miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile ispatlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazı kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, davacının, davalı idarenin mutemetlik biriminde çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna dayanak oluşturan davacı ile aynı birimde çalışan şahit ...’ın beyanına göre, davacının çalışma sistemi ayın ilk iki haftası ve haftada beş gün olmak üzere, saat 08:00-17:00 ve saat 19:00-23:00 arasıdır.

Bu çalışma sistemi uyarınca ilk çalışma periyodunda bir saat, ikinci periyodda ise yarım saat ara dinlenmesiyle günlük çalışma süresi onbir buçuk saat, haftalık çalışma süresi ise elliyedi buçuk saattir. Ayın ilk iki haftası bu çalışma sistemi uygulandığından ayda yirmibeş saat fazla çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır. Şu halde ayda ellialtı saat fazla çalışma yapıldığı gerekçesiyle fazla çalışma ücretlerinin hesaplanması hatalı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.