KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/17191 E., 2014/27588 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 06/11/2012
- Numarası
- 2012/470-2012/682
Karar Metni
248 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek davalıdan kıdem, ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin ve giyim alacağının tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının resmi kayıtların aksini ispatlayamadığı ve davalıyı ibra ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ibranamenin geçerli olup olmadığı ve davacının kıdem, ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.
Davacı, dava dilekçesinde feshe dair bir açıklama yapmadan iş sözleşmesinin 04.04.2007 tarihinde son bulduğunu ileri sürmüş; davalı ise haklı fesih iddiasında bulunmadığı gibi feshin haklı sebebe dayandığını gösteren hiçbir delil sunmamıştır.
İş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayandığının ispat külfeti davalı işverene ait olmakla, somut olayda, davalı işverence davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği ispatlanamamıştır.
Mahkemece, davacının, davalı işvereni ibra ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İbraname içeriğinde kıdem ve ihbar tazminatı belirtilmediğinden, ibranamenin belirtilen bu tazminatları da kapsadığının kabulü hatalıdır. Hal böyle olmakla, mahkemece kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmelidir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/17191, K. 2014/27588, 14 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama