Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/17757 K.2013/16974

Mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalıya ait iş yerinde 27.05.2003-01.04.2009 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmemesi ve aylık ücretlerininde gecikmeli ödenmesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait iş yerinde 16.08.2003 tarihinde çalışmaya başladığını, iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını ve davacının hak kazandığı tüm işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma iddiasının tanık beyanları ispatlandığı, davacının hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiğine ilişkin davalı işveren tarafından geçerli delil ibraz edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- Taraflar arasında davacının çalışma süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalıya ait iş yerinde 27.05.2003 tarihinde çalışmaya başladığını ileri süren davacının bu iddiasını ispatlayamadığı sabittir. Dosya içerisinde mevcut Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının incelenmesinde, davacının 16.08.2008 tarihinde iş yerinde çalışmaya başladığı görülmektedir. Mahkemece çalışma süresinin başlangıç tarihinin 06.08.2008 olarak belirlenmesi hatalıdır,

3- Davalı işveren tarafından dosya içerisine ibraz edilen banka dekontunun incelenmesinde, davacıya 2009 Mart ayı ücreti olarak 549,95 TL ödeme yapıldığı görülmektedir. Davacının hak kazandığı ücret alacağının bu miktar mahsup edilmeksizin belirlenmesi de isabetsiz olup bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir .

Sonuç: