Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/17773 K.2013/17197

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, kötüniyet tazminatı ve maddi tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir. Davalı, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı taraflar temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık, davacının maddi tazminat alacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı davalı işveren tarafından sigorta primlerinin eksik yatırılması sebebiyle 2003 yılında yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunmasına rağmen 2007 yılından itibaren yaşlılık aylığının bağlandığını iddia ederek maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Dosya içeriğine göre, davacının 01.10.2003 tarihinde hizmet tespiti davası açtığı, 12.11.2003 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, hizmet tespitine ilişkin davada davacı lehine karar verildiği, davacının 22.06.2007 tarihinde kuruma yeniden başvurduğu ve yaşlılık aylığının 01.07.2007 tarihinden itibaren bağlandığı görülmektedir.

Davacının 12.11.2003 tarihli başvurusuna karşı kurumca cevap verilip verilmediği dosya içeriğinden anlaşılamamakla birlikte, hizmet tespitine ilişkin davanın davacı lehine sonuçlanması halinde buna ilişkin kararın kuruma ibraz edilmesi durumunda yaşlılık aylığı, kurum tarafından tahsis talep tarihi itibariyle bağlanacağından davacının maddi bir kaybından söz edilemez.

Kaldı ki, talep tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması durumunda davalı işveren sadece gecikmeden sorumlu tutulabilir ki, kurumun yaşlılık aylığını gecikme faizi ile birlikte ödeyeceği dikkate alındığında davacının davalı işverene karşı eldeki davayı açmasında hukuki yararı yoktur. Açıklanan sebeplerle, maddi tazminat talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.