Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/18365 K.2013/17342

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Davacı ... ile davalı Yapı Kredi Yatırım Menkul Değerler A. Ş. aralarındaki dava hakkında İstanbul 18. İş Mahkemesi'nden verilen 05.03.2013 tarih, 2012/160 esas, 2013/30 karar sayılı kararın, Dairemizin 19.04.2013 tarih ve 2013/6996 esas, 2013/8361 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından davacının kıdem süresi 17 yıl olmasına rağmen işe başlatmama tazminatının alt sınırdan (dört aylık ücreti tutarında) hükmedildiğini, bu yönden Dairemizin onama kararının maddi hataya dayandığı gerekçesiyle bozulması istenilmiş olmakla, yapılan incelemede, fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre altı aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı yerine, dört aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatına hükmedilmesinin açık bir maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından, Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence feshin geçerli sebebe dayandığı kanıtlanmadığından mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olduğundan, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazına gelince

4857 sayılı İş Kanunu'nu, 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal sebeple yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal sebepe dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine göre davacının altı aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.