Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/18462 K.2014/29748

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 40 daireden oluşan sitede 01.10.2007-12.06.2008 tarihleri arasında kaloriferci olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, yasal görevi dışında blokların dış cephesinin boyanması, kömürün taşınması gibi işlerin yaptırıldığını, fazla mesailerinin ödenmediğini, ek işler için ücret ödenmediğini belirtirek ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının dava konusu ek iş alacağı isteği için dava tarihinden önce davalı işveren temerrüde düşürülmesine rağmen hüküm altına alınan ek iş alacağına dava tarihinden ve ıslah tarihinden faize hükmedilmesi hatalıdır.

3-Davacı taraf dava dilekçesinde fazla mesai alacağı talep etmiş ve yıllık izin alacağı talebinde bulunmamış olmasına rağmen, mahkemece hüküm kısmında dava dilekçesindeki talep bakımından fazla mesai alacağının belirtilmesine göre maddi hataya dayalı olarak ıslahla arttırılan miktar bakımından yıllık izin alacağı olarak yazılmış ve bu şekilde hüküm kurulmuştur. Mahkemece hüküm altına alınan tutar ve dava dilekçesinde talep edilen miktar bakımından fazla mesai alacağına hükmedilmesi dikkate alındığında ıslahla artırılan bu alacak miktarı bakımından yıllık izin alacağı olarak belirtilmesinin maddi hataya dayalı olduğu, hüküm altına alınan alacağın fazla mesai alacağı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu gerekçeler bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun

geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.