Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/1862 K.2014/12033

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde dolum elemanı olarak çalıştığını, ilk zamanlarda alt işveren işçisi olarak gösterildiğini, 03.07.2006 tarihinden itibaren davalı işveren kadrosuna dahil edildiğini, asıl işverenin neredeyse işletmenin tamamına ait işleri alt işverene devrettiğini, bu hukuki ilişkinin muvazaaya dayandığını, kadrolu işçiler ile taşeron işçileri arasında ücret farkı olduğunu, davacının başından beri davalı asıl işverenin işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ve bir kısım haklarının düşük ücret seviyesinden ödendiğini,

oysa kadrolu işçilerin ücret seviyesinden ödenmesi gerektiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret farkı, ikramiye, yıllık izin ikramiyesi ve bayram ikramiyesi alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ücret farkı talebinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemenin, davalı tarafından asıl iş ile yardımcı işin alt işverene verildiği, firmaya verilen asıl işin işletme ve işin gerekleri ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirdiğinin ispatlanamadığı, alt işverene verilen işlerde asıl işveren işçileri ile alt işveren işçilerinin birlikte çalıştıkları, ayrıca işin yürütümüne ilişkin tüm emir ve talimatların davalı tarafından verildiği, alt işverenlik sözleşmesi kapsamında çalıştırılacak işçileri işe alma ve işten çıkarma yetkisinin münhasıran P..

A..’ye ait olduğu, alt işverenin işin yürütümü konusunda inisiyatif kullanmadığı ve hukuki ilişkinin işçi teminine yönelik olduğu, davacının başından itibaren P.. A.. işçisi olduğu yönündeki kabulü dosya içeriğine uygundur. Ancak hükme esas alınan 30.01.2012 tarihli ikinci ek bilirkişi raporunda, davalı vekili tarafından sunulan dört işçinin ücret ortalamasına göre davacının hesaplamalara esas ücreti tespit edilmiştir.

Sözkonusu işçilerin yapılan iş ve kıdem dikkate alındığında davacının emsali olmadıkları anlaşılmaktadır. Mahkemece işveren nezdinde gerekli araştırma yapılarak, davacı ile yakın kıdemde ve aynı işi yapan emsal işçiler tespit edilerek ücret seviyesi tespit edilmeli, buna göre dava konusu alacaklar hesaplatılmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.