KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/18754 E., 2014/29556 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Ankara 11. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 25/03/2013
- Numarası
- 2010/708-2013/368
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı dava dilekeçsi ekindeki belgelere dayanark ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı davacıya yaptığı fazla mesai ücreti karşılıklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkemece davanın bilirkişi raporu ve delillere göre kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinin 1. fıkrasında, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.
Somut olayda davacının, dava dilekçesinde Ek-1 olarak göterdiği 05.07.2010 tarihli davalıya hitaben yazdığı el yazılı belgede talep ettiği fazla mesai ücretini teşkil eden çalışma sürelerinin 882,5 saat haftaiçi ve 45,5 saat haftasonu olduğunu bunu günlük devam cetvelleri ile tespit ettiğini belirterek talepte bulunmuştur.
Davacı ne kadar saat için fazla mesai yaptığını işyerine ait “günlük devam cetvellerine” göre belirleyerek talepte bulunduğundan bu sürelerin dikkate alınması gerekir.
Bu durumda işyeri günlük devam çizelgelerine göre talep edilenden fazlaya karar verilemeyeceğinden bu konuda bilirkişiden alınacak ek raporla davacının talep ettiği sürelerle sınırlı hesaplanacak şekilde fazla mesai alacağının belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi bozma sebebidir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/18754, K. 2014/29556, 30 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama